کتاب درآمدی بر هوشمندی راهبردی: آینده نگری، هوشمندی و سیاست گذاری

کتاب درآمدی بر هوشمندی راهبردی: آینده نگری، هوشمندی و سیاست گذاری نوشته‌ی توئومو کوئوسا به مسئله‌ی هوشمندی و آینده‌نگری در حوزه‌ی دفاع و امنیت ملی اشاره دارد و مفهوم آن و اهمیت داشتن چنین رویکردی را توضیح می‌دهد.

برای آشنایی بیشتر باید گفت؛ فصل نخست در حقیقت مقدمه‌‌ی کتاب درآمدی بر هوشمندی راهبردی: آینده‌نگری، هوشمندی و سیاست‌گذاری (Towards Strategic Intelligence: Foresight, Intelligence and Policy-Making) محسوب می‌شود و تعریفی دقیق از هوشمندی راهبردی و اهمیت آن ارائه می‌دهد. در فصل بعدی نیز توئومو کوئوسا مفاهیم و اصطلاحات رایج کتاب را توضیح می‌دهد تا شما در ادامه برای درک مسائل با مشکلی برخورد نکند و در فصل سوم هم به صورت کلی سه گونه‌ی آینده‌نگری را معرفی می‌کند.

فصل چهارم نیز با تکیه بر مثال‌هایی که در این فصل می‌زند در خصوص اهمیت آینده‌نگری و ماهیت آن اطلاعات زیادی به شما ارائه می‌دهد. با فصل پایانی می‌توان همچون متن مستقلی برخورد کرد که به اندازه‌ی تمام کتاب ارزشمند است و باید آن را مطالعه کرد چراکه توئومو کوئوسا (Tuomo Kuosa) در این فصل به نقد چرخه‌ی هوشمندی می‌پردازد و نواقص آن را مطرح می‌کند.

در بخشی از کتاب درآمدی بر هوشمندی راهبردی: آینده‌نگری، هوشمندی و سیاست‌گذاری می‌خوانیم:

هدف هوشمندی راهبردی مواجهه با مسائل راهبردی بلندمدت در سطح یک کشور یا شرکت است. عملکرد هوشمندی نیز همزمان با سه کارکرد دیگر عملیاتی خواهد شد که عبارتند از هوشمندی، آینده‌نگری راهبردی و مدیریت چشم‌انداز. مشتریان آن نیز شامل سیاست‌گذاران ارشد در سازمان‌های توانمندی است که ظرفیت اثرگذاری راهبردی در بازی حاکم بر بازار مربوطه را دارند.

پرونده‌های کریمه، سوریه، ایران، بحران اوراق قرضه مسکن و بحران اتحادیه اروپا 5 نمونه از موارد متاخر هستند که هوشمندی راهبردی در آن‌ها حائز اهمیت است. در تمامی این موارد نیز یک نیاز جدی نسبت به درک موقعیت بازی، وابستگی مسیرها، محرک‌های قدرتمند، اولویت‌ها و توانمندی‌ها احساس می‌شود. ثانیاً، باید به شناخت مناسبی از مولفه‌های متقارن، مخرب یا نوظهور و شگفتی‌سازهای موجود در بازی دست پیدا کرد. علاوه بر این، برای ابتکار عمل در مدیریت بحران نیازمند شناسایی سناریوهای بدیل، راهبردها و چشم‌اندازها خواهیم بود؛ تمامی این‌ها مواردی هستند که باید به صورت یک مجموعه در اختیار سیاست‌گذاران قرار گیرند.