بله
کتاب جمعیت و قدرت ملی نوشته‌ی کاظم سام دلیری و فتح الله کلانتری با استفاده از اظهارات افراد متخصص، تأثیرات مثبت و منفی جمعیت بر قدرت ملی را مورد بررسی قرار می‌دهد.
مقام معظم رهبری و فرماندهی کل قوا مدظله‌العالی در 93/2/30 سیاست‌های کلی جمعیت را در 14 بند ابلاغ فرمودند و در صدر بندها و سیاست‌ها، در مقدمه آن تأکید شد که با عنایت به اهمیت مقوله جمعیت در اقتدار ملی و سایر مواردی که در آن سند درج شده است، به موضوع جمعیت در کشور و به خصوص در بخش دفاع و امنیت پرداخته شود.
با توجه به نقش مهمی که عامل جمعیت در پیشرفت و توسعه هر کشوری به‌خصوص کشور ج.ا.ایران خواهد داشت، به طور طبیعی لازم است برنامه‌ریزی‌هایی برای رشد و توسعه کشور در حوزه‌های اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی متناسب با سیاست‌های جمعیتی ج.ا.ایران انجام شود؛ در این راستا این سؤال مطرح می‌شود که آیا جمعیت زیاد فرصت است یا تهدید که کاظم سام دلیری و فتح الله کلانتری در کتاب جمعیت و قدرت ملی به آن پاسخ می‌دهند.
در بخشی از کتاب جمعیت و قدرت ملی می‌خوانیم:
باروری یکی از وقایع حیاتی است و از آنجا که در افزایش یا کاهش جمعیت به‌طور مستقیم تأثیرگذار است، به عنوان مهم‌ترین عامل حرکت زمانی جمعیت شناخته می‌شود. سابقه زاد و ولد انسانی به پیدایش اولین انسان‌ها برمی‌گردد و از این‌رو سابقه‌ای طولانی به قدمت خود انسان دارد. این مفهوم در قرآن به وفور مشاهده می‌شود. یکی از دلایل ضرورت باروری و فرزندآوری حفظ نسل و بقای انسان است. تمام موجودات براساس غریزه طبیعی برای حفظ نسل خود به تناسل مشغول هستند. انسان نیز علاوه بر غریزه بر مبنای فطرت و عقل به بقای نوع خود توجه دارد. در سبک زندگی دینی این ضرورت از طریق ازدواج و فرزندآوری پاسخ داده می‌شود. بنابراین هر اقدامی که از تناسل جلوگیری کند، مخالف فطرت انسان است. بنا بر این تعریف و با توجه به وضعیت بیولوژیک زن و مرد هدفی جز تولید نسل و باقی گزاردن نسل منظور نبوده و باقی احکام مربوط به روابط زن و مرد از قبیل احکام رعایت عفت، زناشویی، اختصاص‌داشتن زوجه به زوج، احکام طلاق، عدّه، اولاد، ارث و... هم بر اساس همین واقعیت وضع شده است.
