بله
کتاب آینده پیچیدگی: تصور یک راه بهتر برای درک نظم و بی‌نظمی نوشته‌ی پیتر بافو با اشاره به پیشرفت‌های بشر در سال‌های اخیر، انسانها را به آموزش مسائل پیچیده دعوت می‌کند و راه مناسب درک و فهم این پیچیدگی‌ها را توضیح می‌دهد.
در شروع قرن 20 چنین تصور می‌شد که اکتشافات کلیدی در حوزه‌ی علم صورت گرفته است اما این تصور نادرست بود و بشر در سال‌های پایانی همین قرن پیشرفت چشمگیری داشت. کتاب آینده‌پیچیدگی: تصور یک راه بهتر برای درک نظم و بی‌نظمی (The future of complexity) نیز به همین موضوع می‌پردازد. بر اساس گفته‌ی پیتر بافو (Peter Baofu) پیشرفت‌های علمی انسانها به حدی بوده است که انسان قرن بیست و یکمی در درک بسیاری از مسائل عاجز است و هر چه در آن می‌بیند پیچیدگی است و درست در همین‌جاست که انسانها باید به مطالعه‌ی پدیده‌های پیچیده روی بیاورند.
در بخشی از کتاب «آینده‌پیچیدگی: تصور یک راه بهتر برای درک نظم و بی‌نظمی» می‌خوانیم:
شلینگ در ضمن تحقیق خویش، محله‌ای را الگوسازی می‌کند که در آن، منازل مسکونی، توسط مکعب‌هایی بر روی یک مشبک نمایش داده شده‌اند. هر مکعب در مشبک، در اختیار خانواده‌ای شبیه‌سازی شده (خانوار سبز یا قرمز) یا غیر مسکونی (سیاه) است. با انجام این شبیه‌سازی، هر خانوار شبیه‌سازی شده به نوبه خویش، به هشت مکعب در همسایگی خود بر روی مشبک نگاهی خواهد داشت تا دریابد، چه تعداد از همسایگان، همرنگ ایشان بوده؛ و چه میزان را سایر رنگ‌ها تشکیل می‌دهند. چنانچه شمار همسایگان با رنگ یکسان، به اندازه کافی نباشد (برای مثال، چنانچه رقمی کمتر از سه همسایه از یک رنگ وجود داشت)؛ خانوار، اقدام به «نقل مکان» به مکعب غیرمسکونی تصادفاً انتخابی در مشبک خواهد کرد. خانوار بعدی در این شبیه‌سازی نیز، همسایگان خویش را مد نظر قرار داده؛ و اقداماتی مشابه با خانوار پیشین را از سر گرفته؛ و روند همچنان ادامه می‌یابد تا آن‌که هر خانواری، به نقطه‌ای نقل مکان کند که رضایت ایشان نسبت به توازن رنگ‌ها در همسایگان حاصل شود.
