نقد، بررسی و نظرات کتاب بلندیهای بادگیر: عشق هرگز نمیمیرد - امیلی برونته
4.4
73 رای
به معنای واقعی شاهکار بود. چیزی که در رمان های کلاسیک نظر منو جلب می کنه علاوه بر توصیف های زیبا و صحنه سازی های عالی نویسنده نحوه و روش زندگی انسانها در گذشته هست. مثلاً در این کتاب شخصیتهای اصلی عمر کوتاهی داشتن و در سن کم بیشتر بخاطر بیماری مردن. تلخ تر از مرگ کاترین، مرگ شوهرش لینتون بود. در کل داستان پیچیده و عمیقی بود و تقریبا احساسات تک تک شخصیت ها رو به طرز عالی توصیف میکرد و می تونستم باهاشون همدردی کنم. حیف که امیلی برونته زود از دنیا رفت.
برای من خیلی رمان جذابی بود، علاقه داشتم از وقوع اتفاق بعدی هرچه زودتر سر در بیارم، به همین دلیل نمیتونستم دست از خوندنش بردارم. درسته که یه جاهایی از داستان زیادی کشدار شده و نفرت، کینه و عقده در سراسر داستان غالبه اما برای من دوست داشتنی بود و ثابت کرد اعمال و رفتاری که از آدمها سر میزنه ریشه در کودکی و رشدشون داره، مثل رفتارهای شخصیت اصلی داستان آقای هیت کلیف. اما به راستی که عشق واقعی هرگز از بین نمیره…
جدا از موضوع داستان وقتی که از زبان خدمتکار سرنوشت افراد اون خونه نقل میشه قدرت نویسنده اینجا مشخص میشه به طوری که وقتی میخوانید انگار انجا حضور داشتید و صحنهها کامل بدون نقص از جلوی چشمان شما رد میشوند و این شاهکار بود و در مورد خود داستان یه جاهای حرصم در اومد ولی با تموم کردنش با لبخندی جزو کتابهای به یادماندی شد که خوندم

داستان که به اواسطش رسید، با خودم گفتم لابد آخرش آقای "لاک وود" میره با "کاترین" ازدواج میکنه و از اون وضع نجاتش میده اما نویسنده با خلاقیتی که داشت، داستان زیباتری رو رقم زد؛ "کاترین" که مدام "هیرتن" رو به سخره میگرفت، از موضعش کوتاه اومد و متوجه پیامدهای رفتار نادرستش بر اعتماد به نفسِ "هیرتن" شد و راه صلح رو در پیش گرفت و... چه بسا اگه "کاترین" به این رفتارش ادامه میداد، "هیرتن" هم به شخصی مثل "هیت کلیف" تبدیل میشد!