کتاب آسمان به گوش

کتاب آسمان به گوش، برش مختصری از زندگی علی‌اکبر کاملی به ویژه روایت سفرش به دیگرسو، که برخی را حسین غفاری و بعضی دیگر را دوستانش به روایت خاطره از حافظه خود تکاندند تا بر این کتاب جا خوش کند و برای دیگران باقی بماند.

شهید علی اکبر کاملی در یک خانواده با ایمان و با تقوا چشم به جهان گشود. علی‌اکبر پس از به پایان رساندن دوره ابتدایی تا دوم راهنمایی درس خواند و پس از آن ترک تحصیل کرد و برای کار به شغل‌های آزاد رجوع کرد. علی‌اکبر در دوران انقلاب به دلیل حضور در جلسه‌های سخنرانی با ظلم‌های رژیم پهلوی آشنا شد و به مبارزات مردم در برابر حکومت پهلوی پرداخت.

وی در درگیری‌های مردم با قوای دولتی و به آتش کشیدن مرکز‌های خرابکاری نقش پر کار داشت. در نخستین روزهای بعد از پیروزی انقلاب اسلامی به کمیته‌های گذرا و بی‌ترتیب مسلح ملحق شد و پس از ایجاد سپاه، با سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ارومیه آشنا شد.

در بخشی از کتاب آسمان به گوش می‌خوانید:

عراقی‌ها که حالا فهمیده بودند این چند نفر تنها ساکنان کیسه‌ای هستند، ابرهای گلوله را بالای سر آن‌ها می‌تکاندند.

آنتن بی‌سیم تاب می‌خورد و بالا و پائین می‌شد. گوشی بی‌سیم از دست «علی‌اکبر» نمی‌افتاد. شده بود سایه آقا مهدی. یکی دو قایق بیشتر نمانده بود تا همین چند نفر را به آن طرف دجله منتقل کند. پل نفر رو روی دجله هم بمباران شد. تنها لشکری که رفته بود آن طرف دجله، لشکر 31 عاشورا بود. الحاق‌ها که صورت نگرفته بود، عراقی‌ها خزیده بودند در همین رخنه‌ها.

«آقا مهدی» خودش آمده بود در معرکه و نیروها را هدایت می‌کرد. چشم‌های آقا مهدی کاسه خون بود. گویی تمام خستگی‌ سال‌های جنگ را با خود داشت. همه آقا مهدی را به عقب می‌خواندند. علی‌اکبر کلافه شده بود. چشم به لب‌های آقا مهدی دوخته بود. حرف، حرف آقا مهدی است. این بار فرمانده قرارگاه پشت خط می‌آید.

علی‌اکبر صدای «بشر دوست» را شناخت. گوشی را می‌دهد به فرمانده. کاری از پیش نمی‌برند. دنبال کسی می‌گردند که به حرفش گوش کند. صدای «احمد کاظمی» توی بی‌سیم می‌پیچید.

- مهدی مهدی احمد... مهدی برگرد عقب ببینیم چی کار می‌توانیم بکنیم...

- احمد نمی‌دانی اینجا چه خبر است. آرزو می‌کردم تو هم اینجا بودی. نمی‌دانی این جا چه عالمی دارد. کاش بودی و می‌دیدی. اگر اینجا بودی تا همیشه با هم بودیم...