بله
کتاب اقتصاد مقاومتی در ورزش نوشته‌ی احمد سعیدی کیا با الهام گرفتن از مبحث اقتصاد مقاومتی که در بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی در سال 1393 بازتاب بسیاری داشته، نوشته شده است.
وجود دیدگاهی مثبت به ورزش در دنیای کنونی، سبب سرمایه‌گذاری در امر ورزش به جهت افزایش سطح سلامت و تندرستی و تأثیر بر افزایش سطح بهره‌وری در تولید شده است، که همین امر باعث شده تا با گذر زمان بیشتر کشورهایی که قبلاً توجه آنچنانی به این موضوع نشان نمی‌دادند سهمی رو به افزایش، برای سرمایه‌گذاری در امور ورزشی قائل شوند.
بودجه تربیت بدنی ورزش پیوسته در جوامع پیشرفته و یا در حال توسعه به سبب مطلع بودن این کشورها به تأثیرات طولانی مدت ورزش از لحاظ رشد و توسعه اقتصاد ملی با سرعت زیادی در حال افزایش است. ورزش یک سرمایه‌گذاری طولانی مدتی‌ست، که تاثیر آن در رشد و توسعه کاملا مشخص است. همچنین سرمایه‌گذاری در ورزش از جمله سرمایه‌گذاری‌های دارای دوران باروری کوتاه مدت و طولانی مدت است که با پرداختن به آن می‌توان نتایج اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی قابل توجهی را به دست آورد و در تأمین نیازهای جامعه و رفاه ملی کوشید. در حالی که تعداد کشورهای فقیر و وابسته در دنیا رو به افزایش است، سلطه‌گری و استعمار کشورهای قدرتمند روز به روز افزون‌تر می‌شود.
ظهور و بروز پدیده‌ای نو و جامع همچون اقتصاد مقاومتی تنها مبتنی بر مباحثات تئوریک و فقط مختص قشر خاص در جامعه‌ای خاص نمی‌شود. بلکه بحث در حوزه اقتصاد مقاومتی به تمام اقشار یک جامعه مربوط می‌شود چرا که: اقتصاد مقاومتی بر پایه‌ی خودکفایی در تمام زمینه‌ها بنا نهاده شده است. رسیدن به استقلال کامل، تکیه بر توان نیروهای داخلی، حفظ ارزش‌ها و... مصادیقی بارز از این نوع اقتصاد هستند.
در بخشی از کتاب اقتصاد مقاومتی در ورزش می‌خوانیم:
یک مسئله هم در اقتصاد مقاومتى، مدیریت مصرف است. مصرف هم باید مدیریت شود. این قضیه‌ى اسراف و زیاده‌روى، قضیه‌ى مهمى در کشور است. خب، حالا چگونه باید جلوى اسراف را گرفت؟ فرهنگ‌سازى هم لازم است، اقدام عملى هم لازم است. فرهنگ‌سازى‌اش بیشتر به عهده‌ى رسانه‌هاست. واقعاً در این زمینه، هم صدا و سیما در درجه‌ى اول و بیش از همه مسئولیت دارد، هم دستگاه‌هاى دیگر مسئولیت دارند. باید فرهنگ‌سازى کنید. ما یک ملت مسلمانِ علاقه‌مند به مفاهیم اسلامى هستیم، اینقدر در اسلام اسراف منع شده، و ما متأسفانه در زندگى‌مان اهل اسرافیم! بخش عملیاتى‌اش هم به نظر من از خود دولت باید آغاز شود. در گزارش‌هاى شماها من خواندم، حالا هم بعضى از دوستان اظهار کردند که دولت درصدد صرفه‌جوئى است و می‌خواهد صرفه‌جوئى کند؛ بسیار خوب، این لازم است؛ این را جدى بگیرید. دولت خودش یک مصرف کننده‌ى بسیار بزرگى است. شما از بنزین بگیرید تا وسایل گوناگون، یک مصرف‌کننده‌ى بزرگ، دولت است. حقیقتاً در کار مصرف، صرفه‌جوئى کنید. صرفه‌جوئى، چیز بسیار لازم و مهمى است.
به مصرف تولیدات داخلى هم اهمیت بدهید. در دستگاه شما، در وزارتخانه‌ى شما، اگر کار جدیدى انجام می‌گیرد، اگر چیز جدیدى خریده می‌شود، اگر همین اقلام روزمره‌اى که مورد نیاز وزارتخانه است، تهیه می‌شود، سعى کنید همه‌اش از داخل باشد؛ اصرار بر این داشته باشید؛ خود این، یک قلم خیلى بزرگى می‌شود. اصلاً ممنوع کنید و بگوئید هیچ کس حق ندارد در این وزارتخانه جنس خارجى مصرف کند. به نظر من این‌ها می‌تواند کمک کند.
