کتاب گاهی خودت باش

کتاب گاهی خودت باش نوشته‌ی نازنین جهانگیری رمانی‌ست عاشقانه و پرکشش که روایت‌گر قصه‌ی عده‌ای از دانشجویان است که در دانشگاه با راه‌اندازی نشریه‌ای، اداره‌ی آن را برعهده گرفته و در تلاش‌اند تا بتوانند در کنار هم بهترین کارایی را داشته باشند.

گاهی خودت باش، فراز و نشیب‌های زندگی دختری به نام «آوید» را به تصویر می‌کشد که درگیر و دار عشقی قرار می‌گیرد که سرانجام خوشی ندارد. بدون تردید نازنین جهانگیری، در این کتاب با پرداختن به شخصیت‌ها و شرح جزئیات آن‌ها، شما را تا پایان قصه همراه خود خواهد کشاند.

در بخشی از کتاب گاهی خودت باش می‌خوانیم:

جلسه‌ی دو نفره‌مان که تمام شد، کادویش را که برای جلوگیری از جلب توجه دیگران، گذاشته بودم توی یک نایلون تیره، روی میز گذاشتم و گفتم: این برای شماست! سرفرصت یه نگاهی بهش بندازید.

از جایم بلند شدم که بروم. انگار اصلاً حرفم را نشنید، حتی نیم نگاهی هم به نایلون نینداخت. رفتارش بوی دلخوری داشت. هنوز به خاطر دیروز از دست من ناراحت بود. سعی می‌کرد از نگاهم فرار کند. امروز حتی یک بار هم توی صورتم نگاه نکرده بود! فقط گفت: لطفاً بشینید. می‌خوام باهاتون صحبت کنم.

دوباره رو به رویش نشستم. دست هایش را توی هم قلاب کرده و چهره‌ی متفکرانه‌ای به خودش گرفته بود. دلم ریخت! فهمیدم می‌خواهد موضوع مهمی را به من بگوید. هر وقت حرف ناراحت کننده‌ای می‌خواست بزند، قیافه‌اش این شکلی می‌شد!

با صدایی که به سختی می‌شنیدم، گفت: راستش من چند ماه پیش رفته بودم تهران، توی تست مجریگری سازمان صدا و سیما شرکت کردم. هزار نفر داوطلب بودن و اونا از بین این تعداد، فقط دو نفر رو می‌خواستن. دو سه هفته پیش بهم اطلاع دادن که من یکی از اون دو نفرِ برگزیده‌ام! و من دیشب تصمیم گرفتم برم تهران... دو سه هفته که بیشتر از ترم جدید نگذشته، می‌رم یکی از دانشگاه‌های تهران مهمان می‌شم، هم کار می‌کنم و هم درسمو می‌خونم. ترم بعد هم انتقالی می‌گیرم و واسه همیشه می‌رم. با مجریگری کارم رو شروع می‌کنم و شاید به زودی بتونم برنامه‌های فرهنگی هم بسازم. نشریه رو می‌سپارم دست شما. از امروز هم می‌خوام برم دنبال کارهای اداری و ارسال مدارک و این چیزا! استثنائاً تا این جا هستم، این شماره رو کمکتون می‌بندم! الان باید برم دنبال کارام، بعد از ظهر حدود ساعت 5 بیاید دفتر تا مصاحبه‌های این شماره رو با هم تنظیم کنیم... فعلاً!