کتاب رقص پروانهها شامل 42 شعر کوتاه با مضمونی عاشقانه به قلم زینب خزایی پول است که سادگی و صمیمیت در آن موج میزند.
فرهنگ هر ملتی نشان از هویت آن ملت دارد. از این رو تلاش برای حفظ فرهنگ و هویت هر ملتی بر تک تک افراد آن ملت لازم و ضروری است.
ارتقاء سطح علم و دانش افراد یک کشور یکی از مهمترین اموری است که به حفظ هویت آن ملت کمک میکند چرا که هر چقدر افراد از آگاهی و دانش بیشتری بهره برده و نسبت به فرهنگ کشور خود مطلع باشند در برابر تبلیغات فرهنگی بیگانه از مقاومت بیشتری برخوردار خواهند بود. به همین جهت زینب خزایی کوشیده تا گامی در جهت حفظ هویت ملتش بردارد.
زینب خزایی در مورد کتاب رقص پروانهها میگوید: هرکدام از شعرهای من توصیفی است از یک گوشه از زندگی من و عاطفه و زنانگی درشعرهایم موج میزند.
در بخشی از کتاب رقص پروانهها میخوانیم:
زیر سقف بیسایبانم
در لحظههای بیستون و سردم
در فراسوی کنج زمان
پای پرچین خیالم
چه گرم
سر میکشم
آخرین قطرههای بودنت را
مرگ
در پیاده رو
مدام صدایم میزند
نه یک بار
چند بار
دو دل میشوم
اما درست
در آخرین لحظه
تو
از راه میرسی
و این بار
چشمان توست که
نامم را فریاد میکنند!
بله
















