کتاب بهائی پژوهی 3 - پیر استعمار

کتاب بهائی پژوهی 3 - پیر استعمار نوشته‌ی محسن فیض جلد سوم از مجموعه بهائی پژوهی، ردپای استعمار را در جریان دو فرقه‌ی انحرافی بابیت و بهائیت بررسی می‌کند. این مجموعه ثابت می‌کند که این دو فرقه، حتی اگر مولود استعمار نباشند، در آغوش بیگانگان و استعمارگران رشد یافته‌اند.

از زمان آغاز پیدایش بابیت و در پی آن بهائیت، عده کثیری بر این عقیده بودند که جای پای کشور روسیه‌ی تزاری در بهره‌برداری از این ماجرا برای ایجاد اختلاف و دو دستگی در میان ملت ایران، به روشنی پیداست.

پس از انقراض امپراطوری روسیه، بهائیت، به صورت جدی مورد بهره‌برداری امپراطوری بریتانیای کبیر قرار گرفت. به خصوص در اشغال فلسطین و جداسازی آن از امپراطوری عثمانی، در جریان جنگ جهانی اول، عبدالبهاء، پیشوای دوم بهائیان نقش اساسی داشت؛ چنانچه به همین دلیل موفق به دریافت لقب پهلوانی (knighthood) از سوی امپراطوری انگلیس و آقا (sir) نامیده شد.

در بخشی از کتاب بهائی پژوهی 3 - پیر استعمار می‌خوانیم:

تبلیغ در بهائیت از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است به گونه ای که می توان مدعی شد از اوجب واجبات به شمار می آید. اما با این وجود، تبلیغ در کشور اسرائیل ممنوع است. علاوه بر آن، حتی مسافرت به کشور اسرائیل توسط بهائیان و اقامت بیش از نه روز نیز در آن جا بدون اجازه ی بیت العدل حرام و ممنوع است و این حرمت تا بدانجاست که اگر کسی در این امر نافرمانی کند، با تیغ بسیار برنده ی «طرد روحانی» رگ حیاتش زده می شود.

خواندن این داستان خالی از لطف نیست: «در موضوع صادق فرزند آقا محمدجواد آشچی فرمودند (جناب شوقی افندی) بنویس: این شخص بداخلاق و پست ‌فطرت اخیرا مخالف دستور این عبد مسافرت به فلسطین نموده و وارد ارض اقدس گشته، ‌تلغرافیاً راجع به طرد و اخراج او از جامعه به آن محفل مخابره گردید به والدش صریحاً اظهار و ‌انذار نمایند مخابره با او به هیچ وجه من الوجوه جائز نه، تمرد و مخالفت نتایجش وخیم است!

ما نمی دانیم که این شخص بهایی بداخلاق و پست فطرت، مرتکب چه جرائم دیگری شده است؟ اما آن چه که از این توقیع منیع مبارک! مستفاد می شود آن است که او به خاطر مسافرت به فلسطین بدون اجازه ی ولی امر الله، به مجازات «طرد روحانی» محکوم شده است و این مجازات در بهائیت که به ابتکار شوقی بنا نهاده شده است - چنان که از همین سخنان نیز پیداست - به آن معناست که حتی پدر آن شخص مطرود هم حق ندارد کوچک‌ترین مراوده ای با فرد مطرود داشته باشد.