کتاب فنون مذاکره در قراردادهای تجاری بینالمللی به قلم چارلز چاترجی، مهارت در مذاکره و فنون آن را به طور کامل شرح داده و نشان میدهد شناخت محیط تجاری کشور طرف مقابل و حتی آگاهی از تاریخ و جغرافیای آن در این امر ضروری است.
مذاکره در خصوص قراردادهای تجاری بینالمللی دارای روشهای خاصی است. دنیای تجارت بینالمللی بر مبنای این باور است که تاجران این روشها را میدانند. روشهایی که اهمیت بسیاری در تجارت بینالمللی دارند.
در این زمینه ذکر این نکته ضروری است که در صورتی که یک طرف معامله از وضعیت انحصاری در بازار بهرهمند باشد موضوع مذاکره بر سر قرارداد پیش نخواهد آمد، زیرا طرف قویتر شرایطش را بر ضعیفتر تحمیل میکند، ولی چنانچه رقبای زیادی در بازار وجود داشته باشند روش مذاکره بر سر یک قرارداد، حالت جدیتری پیدا میکند که این وضع کمابیش در دنیای تجارت بینالمللی فعلی وجود دارد و رو به افزایش است.
چارلز چاترجی (C. Chatterjee) در کتاب فنون مذاکره در قراردادهای تجاری بینالمللی (Negotiating Techniques in International Commercial Contracts) نشان میدهد که در دنیای تجارت بینالمللی امروز گزینههای مختلفی وجود دارد، بنابراین صرف نظر از موقعیت اقتصادی و مالی طرف مقابل، لزوم یادگیری روشهای مذاکره در مورد قراردادهای تجاری بینالمللی از اهمیت ویژهای برخوردار میباشد.
در بخشی از کتاب فنون مذاکره در قراردادهای تجاری بینالمللی میخوانیم:
ریسکهای عملیاتی ممکن است به وسیلۀ عوامل داخلی و خارجی ایجاد شوند. عوامل داخلی عواملی هستند که بنا به دلایل داخلی مثل تعطیلی محل کار، اعتصابها یا حالات دیگری از اختلافات کارگری، وقفه در عرضه کالاهای اساسی، مواد اولیه و موارد دیگر به وجود میآیند. ممنوعیت صادرات کالا یا ممانعت از سفر کارشناسان که توسط دولت کشور تولید کننده یا سرمایهگذار ایجاد میشود، نمونههایی از عوامل خارجی هستند.
هر ریسکی که اجرای پروژه را متوقف کند ریسک عملیاتی نامیده میشود. در مرحله مذاکره، طرفها باید در خصوص منابع جایگزین عرضه موافقت کنند و منابع عرضه جایگزین مورد توافق را در قرارداد بگنجانند.
در هر حال عملاً وقتی که اجرای پروژه به خاطر کمبود عرضه لوازم و موارد مورد نیاز به تعویق بیفتد هر دو طرف برای یک دورۀ منطقی صبر میکنند تا ببینند آیا شرایط تغییر میکند یا نه. بنابراین در مرحله مذاکره باید در مورد اجرای طرحهایی در شرایط غیر مترقبه و هزینه پیامدهای آن صحبت شود. این موضوع تحت عنوان "ریسک وابستگی به کارشناسان" بیشتر توضیح داده شده است.
ریسکهای عملیاتی بر تکمیل پروژه تأثیر دارند. اگر این تأخیر به خاطر قصور یا کوتاهی کشور میزبان یا صنعت مربوط در این کشور به وجود آمده باشد ممکن است به خاطر نقض قرارداد خسارتی مطالبه شود. بسیاری از کشورهای غربی چنین ریسکهایی را تحت پوشش بیمه قرار میدهند. درصورتیکه ریسکهای عملیاتی در یک دورۀ طولانیمدت ادامه داشته باشند؛ طرفها معمولاً توافق میکنند که چنین قراردادی را ادامه ندهند.
بله

























