کتاب خواب و خواب و خواب خوابی نیست مجموعه سرودههای شاعر معاصر احمدرضا احمدی در قالب شعر نو است.
کسانی که با دنیای شعری او آشنا هستند، در این دفتر نیز ویژگیهای خاص شعرهایش را درمییابند. موضوع شعرهای او پیرامون دل مشغولیها و فکرهای زندگی روزمره است. زندگی روزمرهی انسان متمدن امروزی که روحش هنوز در پی عشق و آرامش، این گمگشتههای همیشگی میگردد.
شعر او فقط اشیا و کارهای روزانه را توصیف نمیکند، بلکه در اشعارش، اشیا و اعمال روزانه با مفاهیمی مانند اندوه، عشق، مرگ، فاجعه، بیماری، فقر و... در هم میآمیزند. تصویرهای شعر او از واقعیات عینی عبور میکنند و جهانی همچون خواب و فرا واقعی به وجود میآورند؛ جهانی که هم زمان خوابگونه و واقعی میباشد. سرودههای او با وجود روشنی، دارای سایهای از وهم است و همین ویژگی، شعرش را متمایز میکند. گاهی در شعرهای او یک موقعیت به ظاهر عادی، نشان دهندهی فاجعهای در کمین زندگیهای به ظاهر آرام است.
در بخشی از کتاب خواب و خواب و خواب خوابی نیست میخوانیم:
شاید چرخش زمین لحظهای
متوقف شود
همهی ما در عرشهی خواب
خاکسترهای سرد را واقعیتی انکارناپذیر قبول کنیم
در چرخش زمین
احتمالات پنهان در روز و شب
شده بودند
کسی نمیتوانست
احتمالات را جایگزین
واقعیت روزمره کند
خورشید دیگر
خورشید تابستانی و یا زمستانی نبود
خورشیدی بود که از کودکان
پیشی میگرفت
کودکان را تا دریا میبرد
کودکان پیرمردانی شده بودند که از دریا
بازمیگشتند
این اتفاقات خواب نبود
میخواستم به کنار بخاری بروم
گرم شوم و زمستان را
فراموش کنم
و همهی جویباران تابستانی را
در لیوانی خالی کنم
شاید چرخش زمین لحظهای
متوقف شود.
بله






















