کتاب آزادی زن یا اصالت زن؟

یوسف پیل بالا در کتاب آزادی زن یا اصالت زن؟ به مقایسه‌ی جایگاه زن در اسلام با مکاتب دیگر، رد شبهات دین ستیزان و بررسی وضعیت کنونی زنان در جوامع غربی پرداخته است.

قوانین شریعت اسلامی را پروردگار جهانیان وضع کرده که مرد و زن را، او آفریده است و باید به این نکته توجه داشت که خالق بی‌نیاز، از تبعیض قائل شدن میان زن و مرد هیچ انتفاعی نمی‌برد و از آنجایی که خالق حکیم و دانا، از مصالح مخلوقاتش آگاه است، هر مخلوقی را متناسب با وظایفش، با ویژگی‌های خاص خود آفریده تا در چرخه‌ی خلقت به راحتی انجام وظیفه کند و بدین نسق چرخه‌ی روزگار بر مدار قانون نظم، به حیات خویش ادامه دهد.

از زمره‌ی مخلوقاتش و مهم‌ترین آن‌ها، «انسان» هستند که خدای متعال او را در دو گونه‌ی «مرد و زن» آفریده است و آن‌ها را چه مرد و چه زن بر تمام مخلوقات دیگر برتری داده است. در نتیجه هر قانونی که خداوند برای انسان‌ها تعیین کرده است، بی‌تردید مصلحتی را در بطن خود نهفته دارد؛ اما در طول تاریخ بشریت، قوانینی که ساخته‌ی دست انسان‌ها بوده است، جز تبعیض قائل شدن و ظلم و ستم روا داشتن به برخی اقشار جامعه و تسلط و چیرگی دسته‌ای بر دسته‌ی دیگر، رهاوردی به بار نیاورده است.

در قاموس قانون طبقاتی بشری، زنان، بردگان و قشر فقیر جامعه با دیده‌ی حقارت نگریسته می‌شدند و هیچ‌گونه ارزش و به تعبیر قرآن «کرامت» برای آن‌ها متصور نبود؛ زمانی که اسلام پا به عرصه‌ی وجود نهاد، کرامت و عزت انسانی همه‌ی قشرها را که از قوانین ظالمانه‌ی همنوعان خود در رنج بودند باز گرداند و به ویژه به زنان جایگاه اصلی خود که همانا نقش مهم مربی‌گری و تربیت نسل‌های آینده است اعطا نمود.

اما کسانی که با آمدن اسلام موقعیتشان به خطر می‌افتاد، نمی‌توانستند قوانین عدالت‌مدار اسلام را تحمل کنند، از ‌این‌ رو همواره از راه‌های مختلف به مبارزه با آن برخاستند.

آن‌ها با مطرح کردن این ادعا که دین اسلام حقوق زنان را پایمال کرده و به آنان ظلم و ستم روا داشته است و با به کار بردن کلماتی زیبا و فریبنده، سعی در مشوّه ساختن چهره‌ی زیبای اسلام داشته‌اند. و البته باید اذعان نمود که برخی از مسلمانان ناآگاه فریب سخنان پر زرق و برق آن‌ها را خورده‌اند، در نتیجه به علت عدم آگاهی از قوانین الهی و بدون در نظر گرفتن عدالت و انصاف، طوطی‌وار از دین‌ ستیزان تقلید نموده و هم‌نوا با آنان شریعت اسلام را به ظلم و ستم علیه زنان متهم کرده‌اند. اینان غرب را الگوی عدالت و دموکراسی می‌دانند و می‌پندارند که نظام غرب به زن ارزش و اعتبار بخشیده است، اما غافل از اینکه غرب خود در منجلاب فساد و تباهی فرو رفته و در پی راه نجات از این بن‌بست اخلاقی است.

در بخشی از کتاب آزادی زن یا اصالت زن؟ می‌خوانیم:

بدون تردید دین اسلام زن را گرامی داشته و حقوقش را تمام و کمال ادا نموده و از ظلم و ستم اجتماعی علیه وی به شدت جلوگیری کرده است؛ این نوع ظلم و ستم منحصر به جامعه‌ی عرب جاهلی قدیم نمی‌شود، بلکه به ارثی اجتماعی تبدیل شده که به علت ضعفِ نهادینه شده در وجود زن، قرن به قرن به نسل‌های آینده منتقل شده است. از این رو هر اندازه بشر از آموزه‌های ربانی و دینی دورتر شود مشاهده می‌کنیم که ظلم و ستم اجتماعی علیه زنان در جوامع، تحت عنوان نام‌ها و با توجیهات جدید و مخصوص هر دوره، شدت بیشتری پیدا می‌کند.

رسول بزرگوار اسلام (علیه الصلاۀ والسلام) در احادیث متعدد جایگاه زن را بیان فرموده است که با بررسی آن احادیث در می‌یابیم اسلام زن را در تمام حقوق و واجباتش با مرد برابر دانسته است؛ البته به استثنای مواردی که زن به علت طبیعت زنانگی‌اش با مرد تفاوت دارد؛ چنانکه می‌فرماید: (النساء شقائق الرجال). (صحیح الجامع الصغیر) ترجمه: زنان نیمه‌ی دیگر مردان هستند.

زن در اسلام در تمام نقش‌های اجتماعی دارای جایگاه و منزلت عظیم و سترگی است که در طول تاریخ دراز بشری، این چنین نبوده است. در موارد بعد این مبحث روشن‌تر و بازتر می‌شود.