کتاب گل‌ها همه داوودی‌اند

کتاب گل‌ها همه داوودی‌اند مجموعه‌ای از جدیدترین اشعار محمدتقی عزیزیان، سرشار از مفاهیم مذهبی همچون عاشورا و انتظار است که با درون‌مایه‌ای مذهبی در قالب‌های مثنوی و غزل به رشته تحریر درآمده.

از ویژگی‌های این اشعار می‌توان به استفاده از واژگان و ترکیبات نو، پیوند ملموس و محسوس بین ابیات به دلیل استفاده از زبان روایی، بهره‌گیری از آرایه‌های ادبی مانند؛ تشخیص، تشبیه و تکرار که باعث موسیقی درونی در کلام شده است از نظر ساختار و به کارگیری مضامینی مانند شهادت و شهادت‌طلبی، توجه به نمادها و ارزش‌های دینی و مذهبی مانند عاشورا اشاره کرد.

از این نویسنده، تاکنون بیش ‌از 40 کتاب شعر، داستان و خاطره، در حوزه ادبیات پایداری منتشر شده است.

در بخشی از کتاب گل‌ها همه داوودی‌اند می‌خوانیم:

وقتی به کوچ قافله ایمان بیاورد
باید برای بدرقه، قرآن بیاورد
اسب سفر برای عروج تو زین شده است
یعنی زمان گریه‌ی ام‌البنین شده است
پهلو که می‌زند به گُل یاس لحظه‌ای
زل می‌زند به چهره‌ی عباس لحظه‌ای
از خیمه‌های سوخته، مادر عبور کرد
فرزند خویش را دم آخر مرور کرد
هفتاد و چند بار عطش را چشیده و
فرسنگ‌ها میان بیابان دویده و
لب تشنه پیش آب، ولی سر نمی‌کشد
دست از لبان خشک برادر نمی‌کشد
دست از دو دست خالی خود شست، راه رفت
از ذهن رود، چهره‌ی خونین ماه رفت
پر زد، صدای بال کبوتر بلند شد
افتاد، سوز گریه‌ی اصغر بلند شد
مادر که راز چشم ترش برملا شده است
دنیا مقابل نظرش کربلا شده است