کتاب نقش اسباب بازی‌های تولید غرب در جنگ نرم

کتاب نقش اسباب بازی‌های تولید غرب در جنگ نرم نوشته‌ی مجتبی نیک رهی، نرگس نیک رهی و پژمان توکلی، سعی در نشان دادن ابعاد مختلف طرح‌ریزی‌های غرب در جهت القای تهاجم فرهنگی و جنگ نرم دشمنان به کودکان و نوجوانان ایران اسلامی است.

جنگ ریشه‌ در قدرت دارد و قدرت به معنای توان تحمیل اراده بر دیگری است. کسی که می‌جنگد نیاز به توان و قدرت دارد. در قدرت نرم تحمیل اراده خود بر دیگران از طریق شک و یقین و حب و بغض انجام می‌شود. همان‌گونه که در جنگ سخت «مدیریت دفاعی» و در جنگ نیمه‌ سخت «مدیریت بازار» مطرح است، در جنگ نرم نیز «مدیریت شک و یقین و مدیریت حب و بغض» موضوعیت دارد.

هر فرد از ابتدای تولد تا هنگام مرگ ولایت کسی یا چیزی بر او مستولی است. بنابراین به چیزها یا کسانی که حب می‌ورزد ولایت او را می‌پذیرد و از کسانی یا چیزهایی نفرت دارد تبری می‌جوید، پس ولایت پذیری در فطرت انسان نهادینه شده است که بنا به گفته قرآن انسان می‌تواند یا ولایت الله را بپذیرد و یا ولایت طاغوت را، که این ولایت‌ پذیری همراه با اختیار انسان است. در اختیار نیز دو مسئله، اغوا و ارشاد استوار است.

اسباب‌ بازی‌های تولید شده‌ی کشورهای غربی اکثراً ترویج کننده‌ و مبلغ فرهنگ غرب هستند و سعی بر این است تا کودکان از همان سنین با ظواهر و آداب فرهنگ غرب انس گیرند.

در حال حاضر باربی، مرد عنکبوتی، سوپرمن، لاک پشت‌های نینجا، ربات‌ها و بازی‌های رایانه‌ای که همه و همه اقتباس شده از شخصیت‌ها و قهرمان‌های کارتونی وارداتی از غرب هستند، جایگزین بازی‌های سنتی شده که به علت تفاوت‌های فرهنگی بین ما و جامعه غرب، آثار زیان‌ باری در رفتار و شخصیت کودکان بر جای می‌گذارند. حضور این شخصیت‌ها آنقدر پر رنگ است که حتی روی کیف و لوازم تحریر مدرسه هم جا خشک کرده‌ و خبری از الگوهای ایرانی و بومی نیست!

در بخشی از کتاب نقش اسباب بازی‌های تولید غرب در جنگ نرم می‌خوانیم:

بزرگترین دغدغه والدین این است که اسباب بازی‌هایی را برای کودکانشان تهیه کنند که سالم و بی‌خطر باشد و کودک را جذب کند. در واقع به شکل ظاهری اسباب بازی بیشتر توجه می‌شود تا به نقش آن در آموزش و رشد شخصیت کودک.

بسیاری از والدین تصور می‌کنند اسباب بازی هر چقدر رنگارنگ‌تر یا گرانقیمت‌تر باشد، کودکشان را بیشتر جذب می‌کند، در حالیکه اینطور نیست. بارها دیده شده که کودک با داشتن اسباب بازی‌های رنگارنگ و گران قیمت، به سراغ یک درپوش پلاستیکی می‌رود و ساعت‌ها با آن سرگرم است.

دکتر فرزانه خمارلو روانشناس کودک در این زمینه می‌گوید: «بهترین اسباب بازی برای کودک آن است که کودک را مجذوب خود کند و او بارها به سراغ آن برود و تحریک و لذت بیشتر و بیشتری از آن کسب کند و این اصلاً به گران یا ارزان بودن اسباب بازی ارتباطی ندارد. نکته مهم این است که این اسباب‌بازی بتواند در یادگیری کودک نقش داشته باشد.

از دیدگاه روانشناسان اسباب بازی‌ها باید به گونه‌ای باشند که بتوانند قوه تخیل کودکان را تحریک کنند. پس اسباب‌بازی‌ها هر چه غیراختصاصی‌تر باشند و راه را برای پیشروی تخیل کودک باز بگذارند، بیشتر مفید خواهند بود. مثلاً شاید یک تکه چوب که می‌توان از آن به عنوان شمشیر یا عصا استفاده کرد، بیشتر از یک عروسک با لباس‌های گران‌قیمت که فقط می‌تواند یک شخصیت داشته باشد به خلاقیت کودک کمک کند».