روایت این کتاب انتقادی در آرامان شهر ها؛ با واپسین آرای بزرگان آینده نگر قرن بیستم قدری متفاوته. زمانی که هاکسلی؛ تافلر؛ آرتور سی کلارک؛ اچ جی ولز؛ اورول؛ جرج لوکاس؛ جوزف کمپبل با بدبینی و خوشبینی آیندهای مطلوب را پیشنهاد میکنند کمی از زمین فاصله میگیرند و به آسمان میروند. اما در این کتاب ضمن حفظ فاصله با آسمان (آرمانهای بزرگ) امکان راه رفتن بر زمین را هم نشان میدهد. میتوان گفت سبک این کتاب همانند سبک ری کوزویل است که هم آینده اندیشی بلند نظر است و هم واقع گرایی خلاق. مطالعه این کتاب برای یک پارس زیان بسیار لازم است.
من به صورت اجمالی فصل اول رو خوندم، خیلی حرفهای جالبی زدن نویسندهی این کتاب اما برای یک هلندی یا بهتره بگم مردم جهان اولی قابل درک تره حرف هاشون، نه برای مردم فقیر و تحریم زدهی ایران که گیر مسئولین بیخرد افتادن
کتابی بسیار خواندنی و سرشار از ادله برای رفع بدبینی نسبت به آینده انسانها، مخصوصا آن جا که مختصات بهشت متون قرون وسطی را ترسیم میکند، که درحال حاضر از آن بهشت جلو تریم.