نقد، بررسی و نظرات کتاب پاوه سرخ - داوود بختیاری دانشور
مریم اکبری
۱۴۰۵/۰۵/۱۴
00
نقطه قوتش این بود که اتفاقات رو فقط به شکل خشک و تاریخی تعریف نمی کرد. آدم کم کم با شخصیت ها همراه می شه و بهتر می تونه فضای اون روزها رو درک کنه. روایتش هم کشش خوبی داشت و باعث می شد بدون خسته شدن ادامه بدم. نویسنده سعی کرده بین روایت تاریخی و داستان پردازی تعادل برقرار کنه و تا حد زیادی هم موفق بوده. چیزی که برام ارزشمند بود این بود که فقط به خود حادثه نپرداخته و از زاویه آدم هایی که اون روزها رو زندگی کردن هم به ماجرا نگاه کرده. پایانش هم جوری بود که آدم رو وادار می کنه بیشتر درباره اون دوره مطالعه کنهفقط دلم می خواست به بعضی شخصیت ها بیشتر پرداخته بشه تا ارتباط عمیق تری باهاشون برقرار کنم
سلام به دوستان
نظری که میدهم نظرشخصی من است ونمی خواهم ارزش کارنویسنده محترم راپایین بیاورم؛ من به شخصه این نوع نگارش ازواقعیت رازیاددوست ندارم که نویسنده باتخیل خودش واقعهای راشرح دهد، به نظرمن نوشتن یک اتفاق بایدبااستفاده ازکلام خودکسی که آن حادثه راتجربه کرده نگارش شود؛ مثل نگارش خاطره.
البته که کار آقای بختیاری دانشور بسیار ارزشمند است که درموردزندگانی یکی از شهدای شاخص جنگ تحمیلی کتاب نوشته است. همانابه گفته حضرت آقا زنده نگه داشتن نام و یاد شهداکمترازشهادت نسیت. سپاس ازکتابراه.
نظری که میدهم نظرشخصی من است ونمی خواهم ارزش کارنویسنده محترم راپایین بیاورم؛ من به شخصه این نوع نگارش ازواقعیت رازیاددوست ندارم که نویسنده باتخیل خودش واقعهای راشرح دهد، به نظرمن نوشتن یک اتفاق بایدبااستفاده ازکلام خودکسی که آن حادثه راتجربه کرده نگارش شود؛ مثل نگارش خاطره.
البته که کار آقای بختیاری دانشور بسیار ارزشمند است که درموردزندگانی یکی از شهدای شاخص جنگ تحمیلی کتاب نوشته است. همانابه گفته حضرت آقا زنده نگه داشتن نام و یاد شهداکمترازشهادت نسیت. سپاس ازکتابراه.
