نظر مریم اکبری برای کتاب پاوه سرخ

نقطه قوتش این بود که اتفاقات رو فقط به شکل خشک و تاریخی تعریف نمی کرد. آدم کم کم با شخصیت ها همراه می شه و بهتر می تونه فضای اون روزها رو درک کنه. روایتش هم کشش خوبی داشت و باعث می شد بدون خسته شدن ادامه بدم. نویسنده سعی کرده بین روایت تاریخی و داستان پردازی تعادل برقرار کنه و تا حد زیادی هم موفق بوده. چیزی که برام ارزشمند بود این بود که فقط به خود حادثه نپرداخته و از زاویه آدم هایی که اون روزها رو زندگی کردن هم به ماجرا نگاه کرده. پایانش هم جوری بود که آدم رو وادار می کنه بیشتر درباره اون دوره مطالعه کنهفقط دلم می خواست به بعضی شخصیت ها بیشتر پرداخته بشه تا ارتباط عمیق تری باهاشون برقرار کنم