کتاب بهترین آفریده خداوند: اوصاف حضرت امیرالمومنین (ع) از زبان مشایخ اهل سنت

کتاب بهترین آفریده خداوند: اوصاف حضرت امیرالمومنین (ع) از زبان مشایخ اهل سنت نوشته‌ی عبدالرحیم مبارک، خلاصه‌ای است از احادیث و روایاتی که صرفاً به گونه‌ای شگرف از الطاف الهی نسبت به امیرالمؤمنین (ع) سخن می‌گوید.

هر چند مقام و مرتبه‌ی حضرت محمّد (ص) از تمامی آفریدگان بالاتر است؛ امّا در میان مخلوقات، هیچ یک در داشتن فضائل و مناقب و کرامات به پای امیرمؤمنان حضرت علیّ بن ابی‌طالب (ع) نمی‌رسد؛ کسی که رسول خداوند ایشان را «خیرُ البریه‌ی؛ بهترین مخلوقات» نامیدند و خداوند علیّ اعلی نام ایشان را «علیّ» گذاشت؛ بلندمرتبه و ستودنی.

با وجود این که شناخت درست امام علی (ع) را جز در توان خداوند و رسولش (ص) نیست؛ اما در تعریف و تمجید و برشمردن فضائل بی‌شمار حضرت امیرمؤمنان (ع) کتاب‌های بسیاری نوشته شده است که بسیاری از آن‌ها متعلّق به شیعیان و ولایتمداران به ولایت اهل بیت (ع) است. در این میان عبدالرّحیم مبارک مناقب امیرمؤمنان علی (ع) را از گوشه گوشه‌ی کتب اهل سنّت جمع‌آوری کرده و کتاب محقّقانه و بی‌نظیری با نام "خیرُ البریه‌ و الالطاف الالهیه" تدوین نموده است.

فهرست شگفت‌انگیز این اثر به نحوی است که خواننده‌ی شیعه در ابتدای امر از خود می‌پرسد، آیا به راستی چنین ویژگی‌ها و خصائلی از حضرت علی (ع) در کتاب‌ شیعیان نقل شده است که اهل سنت آن را نقل کرده‌اند؟! ویژگی‌هایی همچون: آفریده شدن موجودات از نور حضرت علی (ع)، الطاف خداوند به امیرالمؤمنین (ع)، علی (ع) به منزله‌ی کعبه و قرآن و...، سبقت امیرالمؤمنین (ع) در نماز و روزه و جهاد و...، آیات نازل شده درباره‌ی حضرت علی (ع)، علوم بی‌پایان امیرالمؤمنین (ع)، شباهت حضرت علی (ع) به انبیای الهی، همراهی امیرمؤمنان با تمامی پیامبران الهی (ع)، ازدواج حضرت علی (ع) و حضرت زهرا (س) در عرش الهی، حضرت علی (ع) در معراج رسول خدا (ص)، محبّت و علاقه‌ی فراوان ملائکه به امیرمؤمنان (ع) و...

فصل نخست کتاب بهترین آفریده خداوند به مقصودِ عبارت «خیر البریّۀ»، با استناد به روایات می‌پردازد؛ فصل دوم اقوال گروهی از علمای اهل سنّت در شأن و منزلت امیرالمؤمنین (ع) و پیشتازی او در میادین مختلف را نقل می‌کند و فصل سوم شامل تعدادی از روایاتی است که نوری بر مقام شامخی که امیرالمؤمنین (ع) پای بر آن نهاده، افکنده و منزلت خاصّ او نزد رسول خدا (ص) و شأن خاصّ او که وی را شایستهٔ تمامی این الطاف الهی منحصر به فرد و مداوم نموده است، بیان می‌کند.

اثر حاضر به تمامی دوست‌داران حضرت امیر (ع)، محقّقان شیعه و اهل سنّت و تمامی حقیقت‌جویان پیشنهاد می‌شود.

در بخشی از کتاب بهترین آفریده خداوند می‌خوانیم:

پس از این همه، خداوند تعالی گام‌های دیگری در بیان گزینش‌های ربّانی برای امیرالمؤمنین (ع) و جریان عنایات آسمانی به وی در عرصه‌های مختلف زندگی، برمی‌دارد.

بر این اساس، شاهد تفاخر ولید بن عقبه به علی (ع) مبنی بر اینکه نیزه‌اش از او تیزتر و زبانش گشاده‌تر و نفراتش از او فزون‌تر است، هستیم که امیرالمؤمنین (ع) به او پاسخ می‌دهد که: «ساکت باش! جز این نیست که تو فاسقی بیش نیستی!» و اگر کسی جز امیرالمؤمنین (ع) این سخن را بر زبان رانده بود، مستوجب حدّ قذف (تهمت) می‌شد.

در حالی که می‌بینیم آسمان دخالت کرده و بر کلام امیرالمؤمنین (ع) صحّه می‌گذارد و او را مؤمن و دشمنش، ولید را فاسق توصیف می‌کند. سپس میان آن دو، با برتری‌بخشیدن به مؤمن مجاهد، یعنی علی (ع) بر دشمن فاسقش، ولید تمایز قائل می‌شود. سپس سورۀ دیگری (سورۀ حجرات) را نازل می‌کند و در آن، مجدّداً ولید را فاسق توصیف کرده و از پیامبر (ص) می‌خواهد خبری را که ولید آورده است، مورد بررسی قرار دهد.

سپس آسمان در تفاخر متقابل میان عبّاس و طلحه و علی (ع) - همان‌طور که قبلاً اشاره کردیم - دخالت کرده و بر سخن امیرالمؤمنین (ع) صحّه می‌گذارد و تقارن میان آب دادن به حاجیان و آباد کردن «مسجد الحرام» و ایمان علی (ع) و جهادش را انکار می‌نماید و در سومین مداخله، کلام امیرالمؤمنین (ع) را در هنگامی که گفت مردم را یارای صدقه دادن قبل از نجوا با رسول خدا (ص) نیست، تصدیق نموده و از همین‌رو، خدای تعالی به خاطر علی (ع) به این امّت تخفیف داده و آیۀ فرمان دادن به صدقه در هنگام نجوا با رسول خدا (ص) را نسخ می‌نماید.