کتاب درخت مکاشفه‌گر

کتاب درخت مکاشفه‌گر داستانی ایرانی به قلم لیلا امانی و درباره‌ی جوانی دانشجو است که در روزگار کودکی خود سیر می‌کند.

ارجاسب پسری است که تنها زندگی می‌کند و رابطه‌ی خوبی با بچه‌ها دارد. شبی پسر همسایه، مهدیار که تنها مانده به خانه‌ی او می‌رود تا غذایش را داغ کند. بعد از این که او به خانه بازمی‌گردد، ارجاسب در رویا به چهارده سالگی‌اش می‌رود و همراه مادرش سفری را به دورن صندوقچه‌ای خیالی شروع می‌کند. سفری که در آن میراث اجدادش را می‌بیند.

در بخشی از کتاب درخت مکاشفه‌گر می‌خوانیم:

ارجاسب به صورت حلقه‌ای موافق با عقربه‌های ساعت کیهانی در مسیر زمان قرار گرفت. سرش را در میان یال اسب سیاه گرفته بود تا از امواج در امان باشد. در اصل سیستم نگهبانی ساعت کیهانی این است هر واکنشی که برخلاف چرخه‌های زمانی است با کنش هم ذات شده پاسخ داده می‌شود. ارجاسب مردی را می‌دید که همانند خودش است و سوار بر اسب سیاه رنگ در کنارش حرکت می‌کند تمام حرکات او را دقیقاً انجام می‌دهد.

توجهی به سایه نداشت باید به راهش ادامه می‌داد هنوز سه حلقه باقی مانده بود که از آن باید گذر می‌کرد. در حلقه دوم سایه سوارکاری که او را همراهی می‌کرد از روبرو آمد. هاله ترس بر اسب سیاه چیره شد و شیهه بلندی سر داد و بر روی دو پایش ایستاد. سایه سوارکار نیز همین کار را تکرار کرد. ارجاسب دهنه اسب را شل‌تر کرد و یک باره آن را محکم کشید اسب سیاه ایستاد. سایه سوارکار این حرکت را نتوانست تکرار کند و محو شد. روزنه حلقه اول را می‌توانست ببیند.

اسب از کناره نوری که می‌جهید گذشت. به پناهگاه اول میدان میشان گنج‌نامه رسیدند. کولاک همه‌جا را گرفته بود. از اسب سیاه پیاده شد. کنار آخرین پنجره رفت. کودکی خودش را دید که با آستینش شیشه را پاک می‌کند و پدرش ایرج را دید که از میان کوهنوردها بلند شد و کنارش قرار گرفت و در مورد گربه سنگی صحبت می‌کند. پنجره شکسته شد و گربه سنگی به داخل پناهگاه آمد. پدر و خود کودکش محو شدند. گربه سنگی خمیازه‌ای کشید و روی یکی از صندلی‌های پناهگاه نشست دیگر بزرگ نبود.