بله
مجله سینما و ادبیات - شماره 72 (ویژه نوروز)، منتشر شد. زندگی و آثار وودی آلن با نگاهی به تاریخچه سینمای نوین آمریکا، گفت‌وگو با وودی آلن و پارودی در سینمای وودی آلن، از جمله عناوینی هستند که در این شماره از مجله می‌خوانید.
عناوینی چون طنز و هجو اساسا در سینما و تلویزیون وجود ندارد و معمولا مفاهیم متناظر با آن‌ها در زیرگونه‌های ژانر سینمایی کمدی شکل می‌گیرد. اندیشه‌ورزی در سینمای کمدی به بهره‌گیری از مفاهیم ادبی اتکا دارد. کمدی‌سازانی چون چاپلین، لوید، کیتون و تاتی (جدا از وجه معمارانه‌اش در پایه‌ریزی اصول موج نو) و سینماگر موضوع نیم‌ویژه این شماره ما، وودی آلن، عمدتا سبقه ادبی دارند. اینان با خلق کاراکترهای ماندگاری که حامل صفات نیک و بد بشری هستند، شخصیت‌های کم‌وبیش مشابه با اقشار جامعه را در عرصه زندگی مقابل دید مخاطب قرار می‌دهند و بدین طریق با نقد نامردمی‌ها و ضعف‌ها، نقش آگاهی دهنده خود را در هنر بازی می‌کنند.
وودی آلن در میان سینماگران مستقل آمریکایی فیگوری جذاب و منحصر به فرد است. او طی شش دهه فعالیت مستمر در عرصه فیلم‌سازی بیش از پنجاه فیلم بلند در کارنامه سینمایی خود به ثبت رسانده است. «این که یک فیلمساز در فرم و مضامین آثارش کمترین نسبت و قرابتی با جریان‌های اصلی سینمای آمریکا طی دوره‌های متفاوت کاری‌اش نداشته، چطور توانسته سالی تقریبا یک فیلم بسازد» محل بحث و تامل است. نگاهی اجمالی به کارهای وودی آلن پیوندهای او را با ادبیات، به خصوص غول‌های سنت ادبیات روسیه آشکار می‌سازد. «جنایت و جنحه» و «عشق و مرگ» از جمله این آثار است که وودی آلن به دنیای رمان‌های کلاسیک ادبیات روسیه «جنایت و مکافات» و «جنگ و صلح» سر کشیده است.
