کتاب سید موسی صدر

کتاب سید موسی صدر اثر امیر صادقی، به بررسی زندگی، مبارزات و زمانه‌ی امام موسی صدر، روحانی و مجتهد شیعۀ مؤسس مجلس اعلای شیعیان لبنان می‌پردازد.

امام موسی صدر (Musa al-Sadr) در 9 شهریور 1357، در سفری رسمی به لیبی به دعوت معمر قذافی، ناپدید شد. در حالی که بسیاری گزارش‌ها حاکی از قتل او بدست قذافی است، برخی گزارش‌ها از وجود او در زندان‌های لیبی خبر می‌دهند.

14 خرداد سال 1307 هجری شمسی به دنیا آمد. کوچه‌ی عشقعلی، محله‌ی چهار مردان قم؛ در خانه‌ای که به قول خودش تا پدر بود، فرش نداشت! پدرش آیت‌الله «سید صدرالدین صدر» جانشین آیت‌الله شیخ «عبدالکریم حائری» مؤسسه حوزه‌ی علمیه‌ی قم و از مراجع بزرگ زمان بود.

جد پدری‌اش آیت‌الله «سید اسماعیل صدر»، جانشین آیت‌الله «میرزا حسن شیرازی» صاحب فتوای تحریم تنباکو و جد مادری‌اش آیت‌الله «سید حسین طباطبایی قمی»، جانشین آیت‌الله «سید ابوالحسن اصفهانی» و رهبر قیام گوهرشاد بود.

نَسَب سید موسی با 32 واسطه به امام موسی کاظم (ع) می‌رسد و دانشمندانی چون شهید اول، شهید ثانی و شیخ حُر عاملی تنها سه تن از اجداد مادری‌اش هستند. هم‌زمان با آموزش مقدمات حوزوی، سید موسی در دبیرستان سنایی ثبت‌ نام کرد و علوم تجربی را هم یاد گرفت.

در بخشی از کتاب سید موسی صدر می‌خوانیم:

یکی از اولین اقدامات بچه‌های سازمان امل برای مقابله با اسرائیل، ایجاد چهار مقر نظامی در جنوب لبنان بود. امام موسی صدر دستور داده بود تا مواد غذایی از هیچ‌کس به جز افراد سازمان گرفته نشود. در اثر حملات اسرائیل خط مواصلاتی قطع شده بود و افراد حاضر در این چهار پاسگاه، طی 8 روز پیاپی مجبور بودند فقط نان خشک بخورند. در همین روزها بچه‌ها هنگام گشت‌زنی در یکی از باغ‌ها، با پنج کندوی عسل مواجه شده و در اثر فشار گرسنگی دو تا از کندوها را برداشتند.

پس از برقراری ارتباط و دریافت آذوقه، امام موسی صدر از قضیه‌ی کندوهای عسل خبردار شد. رئیس پاسگاه را از جنوب به بیروت احضار کرد. برخلاف معمول، او را در آغوش نگرفت و گفت: «اگر قرار است شهید شویم، باید پاک و خالص باشیم! نه اینکه به مال مردم تجاوز کنیم! یا عسل و کندوی آن‌ها را نابود کنیم!» قیمت کندوها را پرسید.

هرکدام حدود 70 الی 80 لیره بیشتر نمی‌ارزید. 200 لیره پرداخت کرد و دستور داد صاحب کندو را پیدا کنند! رزمنده‌ها گشتند و صاحب کندو را آوردند. بعد از اینکه شرح ماوقع را شنید، به شدت گریه کرد! با ناباوری گفت: «جانم فدای امام و شما رزمندگان باد!» به هیچ‌وجه حاضر به قبول وجه نبود! نهایتاً گفت: «آن را به عنوان هدیه به شما برمی‌گردانم!»

جملاتش کاملاً واضح بود و شفاف: «اسرائیل شر مطلق است!» و «هر نوع تعامل با اسرائیل حرام است!» این جملات در حکم فتوا بود. قصد داشت تا جنوب را به صورت خط مقدم نبرد با اسرائیل درآورد. در چند مورد مشخص با یاسر عرفات اختلاف نظر داشت؛ از جمله شیوه‌ی مبارزه با اسرائیل. البته عرفات می‌خواست به کمک نیروهای نظامی‌اش بر لبنان حکومت کند!