کتاب یک پیاله چای با آرزوهای کوچک

کتاب یک پیاله چای با آرزوهای کوچک به قلم محمدصادق دهقان مجموعه‌ای از داستان‌های برگزیدۀ ششمین جشنوارۀ قند پارسی، از داستان‌نویسان جوان افغانستان است.

اهمیت زبان و ادبیات فارسی در میان ملت‌های فارسی زبان و دیگر ملت‌های جهان از چند جهت در طول تاریخ مورد توجه بسیار قرار گرفته است. نخست آن‌که به واسطه ظهور بزرگانی چون فردوسی، سعدی، حافظ و... خاستگاه حکمت مشرق اسلامی است و پناهگاه یکی از بزرگترین گنجینه‌های حکمت و معرفت انسان خاکی در جست و جوی افلاک است و دیگر آن که این زبان به‌عنوان میراث گران‌قدر نیکان و نیاکان پارسی گو نقش بسیار پراهمیتی را در اتحاد ملت‌های فارسی زبان در روزگار پر تنش امروز بازی می‌کند.

کتاب شامل داستان‌های کوتاهی مثل کابل جای آدم نیست، دستمال خامک‌دوزی، عطرکتابخانه تو و ... است.

کابل جای آدم نیست اثر سید علی موسوی یکی از این آثار برجسته و برنده مقام دوم پنجمین جشنواره ادبی قند پارسی است؛ شانزده داستان کوتاه دارد که بیشتر آن‌ها در کابل اتفاق می‌افتند. واقع‌گرایی، ویژگی حاکم بر داستان علی موسوی است. داستان «کابل جای آدم نیست» حکایت دختریست از دیار بلخ، که پس از سپری کردن امتحان کنکور در یکی از دانشگاه‌های کابل راه یافته ولی پدر و کاکایش به او اجازه رفتن به کابل نمی‌دهند. در این داستان برادر دختر خطاب به او می‌گوید که «کابل جای آدم نیست» و این جمله چندین بار در متن تکرار می‌شود.

در بخش‌هایی از داستان عطر کتابخانه تو می‌خوانیم:

ببین چه‌طور کتاب‌خانه من و تو را به هم ربط می‌دهد. من و تو را که شاید دو سه بار بیشتر، هم دیگر را ندیده باشیم‌. من فقط تو را از عطر کتاب‌خانه‌ات می‌شناسم و تو برای من، آن دو تیله روشن هستی که در تاریکی زیر پل دیدم‌. نمی‌دانم چرا فکر می‌کنم آن روز، تو زیر پل بودی‌. زیر پل ایستاده بودی و به یکی از ستون‌های پل تکیه داده بودی و چشمانت روشن بود.