کتاب کافه نقد

کتاب کافه نقد نوشته‌ی امیر ماهرو، نقدی بر مجموعه‌های نمایشی پخش شده‌ی سینما و تلویزیون در حوزه‌ی فرهنگ و هنر است.

نقد‌های این کتاب که در نشریات مختلف سینمایی به چاپ رسیده در حوزه‌ی سینما، تله فیلم‌ها و همین‌طور جُنگ‌های ترکیبی پرمخاطب است تا دیدگاهی از این نوشتار، شمع خاموشی را در دنیای تاریک شما روشن نماید.

کم لطفی است اگر بگوییم «نقد» هیچ تأثیری بر روند کیفی‌سازی یک کارگردان در طول عمر هنری خویش نداشته و یا ندارد. نقد دربردارنده‌ی دانش و تخصص هنری به انضمام سلیقه‌ی شخصی منتقد است. ریزبینی‌های یک منتقد، گاه چراغ راهی برای یک پدید آورنده‌ی اثر هنری محسوب می‌شود.

در بخشی از کتاب کافه نقد می‌خوانیم:

«دوران «مهران مدیری» به سرآمده است» این عبارتی بود که بعد از تولید و پخش سریال‌های «ویلای من» و «شوخی کردم» در برخی از محافل رصد برنامه‌های نمایشی شنیده می‌شد. «مهران مدیری» را بی‌گمان می‌توان طراح خوش فکر و کارگردان مسلط به عوامل اجرایی در مهندسی کردن یک طرح نمایشی با ساختار و محتوایی کمیک دانست. او با ایجاد موج نویی در قالب‌های طنز توانست آثاری به یاد ماندنی در عرصه نمایش‌های تلویزیونی ایجاد کند. معرفی شخصیت‌ها و بازیگران با استعداد به این حوزه چه در جعبه جادویی و چه بر پرده نقره‌ای، خود گواه موجهی بر تأثیر هنری حضور «مهران مدیری» در حوزه نمایش‌های کمیک است. اما هر آنچه که در تراز کیفی شخصیت هنری «مدیری» می‌توان اظهار کرد به تنهایی نمی‌تواند نافی معایب و ضعف محتوایی آثار اخیرش باشد.

گذشته از مجموعه‌های نه چندان موفق «ویلای من» و «شوخی کردم» که به علت فرم و نوع مخاطبانش طیف گوناگونی از سلایق را دربرداشته و پس از کش و قوس‌های فراوانی که میان شروع دوباره آثار طنزی که «مدیری» آن را سال‌های قبل به نام خود ثبت کرده بود، شاهد پخش دست پخت دیگری از این کارگردان و بازیگر نام آشنای تلویزیون هستیم به نام «در حاشیه» که گویی برای پخش شدن، دچار حاشیه‌های فراوانی در مجاب کردن وزارت بهداشت و مسئولان بلند مرتبه این وزارتخانه شده بود.

آنچه را که باید به عنوان یکی از آثار قابل قبول از یک تیم حرفه‌ای، با بازیگران و عوامل سرشناس شاهد باشیم، نه تنها ندیدیم که حتی نتوانسته نمره متوسطی را کسب کند. متن ضعیف که با انباشتی از دیالوگ‌های پیامکی و متکی برخلاقیت‌ها و بداهه گویی‌های بازیگران سرشناسش می‌خواهد گلیم طنازی خود را از آب بیرون بکشد. سکانس‌های کشدار و طولانی، هم زحمت دکوپاژ را از دوش کارگردان برداشته و هم شتاب قابل توجهی در ضبط و پخش مجموعه به کار بخشیده است.