بله
کتاب نقاش باشی (شیوه‌های آموزش نقاشی به کودکان) اثر نسرین بوساک، برای آشنایی بیشتر مربیان محترم و مادران عزیز با روش‌ها و ابزارهای گوناگون گردآوری شده است.
برخی مربیان به روانشناسی، زیباشناسی و توانائی‌های کودکان توجهی نشان نمی‌دهند. نقاشی برای کودک فقط یک وسیلۀ بیان برای تجزیه و تحلیل یا توضیع و تشریح موجودات و اشیاء نیست بلکه در عین حال وسیله‌ای برای بیان زندگی عاطفی اوست. هنگامی که کودک با آزادی و به دلخواه خود نقاشی می‌کند، در واقع حالت روحی و احساسات زمان حاضر و نیز احساسات و تحریکات ریشه‌دار و ژرف‌تر خود را بیان می‌کند.
بدین ترتیب در حالی که از بیان تجارب خود احساس رضایت می‌کند، خطوط مخصوص شخصیتی را هویدا می‌سازد. معلمین بسیاری هستند که به این جنبه‌های روانی کودک توجه ندارند و توانائی‌های کودکان را در نظر نمی‌گیرند. بی‌توجهی به خلاقیت کودکان در سنین آغازین بسیار مضر هسند. کودک بسیاری از تخیلات خود را به صورت نقاشی روی کاغذ می‌آورد و تمام مسائل را باذهن کنجکاو خود بررسی می‌کند و آنچه را درذهن خود می‌پروراند به رشتۀ تحریر و نقاشی درمی آورد.
در اینجا وظیفۀ مربیان آن است که به این خلاقیت‌ها انسجام بخشند و آن را جهت و سو دهند تا درست و به جا استفاده گردند. نقش مراکز تعلیم و تربیت خصوصاً پیش دبستانی پرورش خلاقیت‌ها و توانائی‌ها در کودکان است. راهکار استفاده از عناصر مختلف در تدریس هنر نقاشی یکی از هنرهایی است که به آسانی قابل اجراست. کودکان می‌توانند با استفاده از وسایل مختلفی مانند مدادرنگی، مدادشمعی، مداد پاستیل، آب رنگ‌ها، رنگ‌های طبیعی و ... روی کاغذ یا مقوا و موارد دیگر به صورت فردی یا گروهی نقاشی بکشند.
طرح نقاشی‌های مختلف کودک نوعی بازی است. کودکان با استفاده از شیوه‌های مختلف تصور خود را از جهان به نوعی ترسیم می‌کنند. بنابراین بازی‌های گوناگون را الگوی خود قرار می‌دهند و با توجه به نوع تفکرشان از بازی نقاشی می‌کشند. معلم باید در همه حال راهنمای کودک و مواظب او باشد که به احساساتش خدشه‌ای وارد نگردد.
نقاشی باید زمینه‌ای برای از بین بردن ترس باشد نه اینکه ترس را در کودکان تقویت کند. مربیان گرامی باید جهت اجرا درآوردن این مقوله دانش‌آموزان را ترغیب کنند تا به راحتی و بدون واهمه نقاشی کنند. به عنوان مثال وقتی از آنان می‌خواهند که یک خانواده را نقاشی کن فقط توجه به زیبایی نداشته باشد بلکه صرف نظر از همۀ این موارد به نوع نقاشی و تعداد افراد یا خوشحال و ناراحت بودن افراد نیز توجه داشته باشند و به طور مداوم تشویق بر لب داشته باشند تا اعتماد به نفس و شجاعت را در دانش آموزان تقویت نمایند.
در بخشی از کتاب نقاش باشی می‌خوانیم:
از کودک بخواهید روی یک تکه دستمال کاغذی با ماژیک تصویر رنگارنگی بکشد. بعد از اتمام تصویر قوطی اسپری آب به کودک بدید و از او بخواهید تا دستمال رو با آب اسپری کند. اگر فاصله اسپری تا دستمال بیشتر باشه بهتر است چون این‌طور دستمال خیلی خیلی خیس نمی‌شود. فقط به حدی آب می‌خواهیم که دستمال کمی تر بشود تا خطوط ماژیک پخش بشود. کودک به عینه ترکیب رنگ‌ها رو می‌بیند و در نهایت طرح بسیار زیبایی به وجود می‌آید. کودک طرح و رنگ‌های مختلف را می‌تواند تست کند.
برای کودکان بالای 4 سال: از کودک بخواهید با خودکار با انواع ماژیک دیگر مثل ماژیک وایت برد و ماژیک رنگ ثابت و غیره امتحان کند. به او توضیح بدهید که برخی رنگ‌ها در برابر آب مقاوم‌تر هستند "قوی‌ترند" برای همین رنگشان پخش نمی‌شه و ... بعد از خشک شدن بچه‌های بزرگ‌تر می‌توانند دستمال‌ها را به اشکال مختلف ببرند. مثلاً اون را به پروانه‌ای زیبا تبدیل کنند.
