معرفی و دانلود کتاب کشتی شکسته

معرفی کتاب کشتی شکسته

کتاب کشتی شکسته اثر بسیار زیبای رابیندرانات تاگور، افسانه‌ای از عشق و زندگی اجتماعی مردم هندوستان است و ما را با زیبایی فرهنگ و هنر این کشور آشنا می‌سازد.

رامش که در هند دانشجو است، سخت دلباخته همنالینى است و قصد دارد با او ازدواج کند. اما پدر رامش برای او شخص دیگری را در نظر گرفته است. رامش به دنبال پدرش به ده دختر می‌رود تا با او ازدواج کند. در راه برگشت آن‌ها دچار طوفان می‌شوند. زمانی که رامش به هوش می‌آید، متوجه می‌شود فقط خودش و همسر آینده‌اش در ساحل هستند. اما این دختر کمالا نام دارد و اصلا همسری نیست که پدرش انتخاب کرده بود.

در این کتاب، تاگور بنا به عادت معهود، یک بار دیگر با در هم آمیختن حکمت کهن هند با مقتضیات جهان مدرن، دیدگاهی عجیب و غریب و ناموجه در قبال رخدادهای معاصر خود اتخاذ می‌کند که به قول گئورگ لوکاچ، منتقد ادبی و فیلسوف بزرگ قرن بیست، پیش از هر چیز در خدمت بازسازی سلطه‌ی استعماری انگلیس بر هندوستان از طریق نفی مبارزات رهایی بخش است. لازم به ذکر است در این کتاب نیز همچون «خانه و جهان» اثر دیگر تاگور، مسائل حاد اجتماعی تا حد درگیری‌های خانوادگی تقلیل می‌یابند.

رابیندرانات تاگور (Rabindranath Tagore)، نویسنده و شاعر بزرگ هندوستان و برنده جایزه نوبل ادبیات است. رمان زیبای کشتی شکسته با ترجمه دقیق زنده یاد عبدالمحمد آیتی در دهه چهل در سلسله انتشارات کتاب‌های جیبی منتشر شد و از آن زمان تاکنون همواره خواننده داشته است.

در بخشی از کتاب کشتی شکسته می‌خوانیم:

مه غلیظى که برآن حوالى خیمه زده بود پراکنده شد. پرتو ماه ریگزار پهناور و خاموش را جامه‌اى نقره‌گون و زیبا پوشید. بر صفحه رودخانه نه تنها اثرى از بلم‌ها نبود بلکه هیچ موجى هم برنمى‌خاست. باز آن سکون و آرامش بر رودخانه و ساحلش حکم فرما شد. سکون و آرامش طبیعت در این لحظه به‌ سکون و آرامشى مى‌ماند که مرگ بر پیکر مرده عذاب کشیده‌اى پوشانده باشد.

وقتى رامش به‌ هوش آمد خود را در ساحل جزیره‌اى ریگستانى مشاهده کرد. لحظه‌اى چند چنان از خود بیخود بود که حتى نمى‌دانست چه اتفاقى افتاده است. مثل اینکه تب کرده بود و یا خواب مى‌دید. وقتى متوجه شد به چه بدبختى عظیمى گرفتار شده است از جا پرید، روى پاهاى خود ایستاد. اولین بار خواست همسفران خود را پیدا کند اطرافش را نگاه کرد ولى در هیچ‌جا اثرى از انسان زنده‌اى ندید. در کنار ساحل شروع به‌ جستجو کرد. جزیره که در پرتو ماه مانند یک قطعه برف سفید بود، میان دو شاخه رود پادماى بزرگ از شعب گنگ چون طفلى میان بازوان پدر مهربانش غنوده بود. رامش جزیره را تا آخر طى کرد. چشمش به چیزى شبیه جامه قرمز رنگى افتاد. نزدیک دوید دختر جوانى را مرده‌وار روى ریگ خفته دید... او هنوز جامعه گلگون عروسى‌اش را برتن داشت.

رامش مى‌دانست چگونه مى‌توان غرق شدگان را نجات داد، آنقدر کوشید تا دختر را به‌ هوش آورد و تنفسش را طبیعى ساخت. دختر نفسى کشید و چشمانش را گشود. رامش دیگر خسته شده بود. چند دقیقه‌اى دست از کار کشید از شدت خستگى نفسش به‌ شماره افتاده بود حتى نتوانست از دختر سؤالى بکند. اما دختر تا چشمش را باز کرد و رامش را نگاه کرد دوباره مثل اینکه به‌ عالم دیگر رفته باشد بى‌حرکت افتاد.