کتاب شجاعتنامه: دیوان اشعار اثر رضا آقاخانی، مجموعه شعری در زمینهی ثبت وقایع تاریخی یکی از طایفههای ایل غیور بختیاری چهارلنگ به نام «طایفه عیسی پره» است.
بیگمان علاقه به وطن و عشق به آن در ذات هر ایرانی پاکبین وجود دارد و ایرانی مسلمان، به وطن و زادگاه خویش ارادتی خاص نشان میدهد. شعر و تاریخنویسی همواره از دیرباز تاکنون آینه تمام نمای فکر بشر و تجلیگاه اندیشه انسانها بوده است. عموماً بشر در قالب شعر و ثبت نکات تاریخی علاقمندیهای خاص خود را نسبت به آنچه در ذهنش بوده بیان مینماید.
حس وطنخواهی ایرانیان همواره یکسان نبوده و حوادث اجتماعی و سیاسی در تقویت و تشدید آن نقشی اساسی ایفا نموده؛ اما در دورهی معاصر به ویژه پس از انقلاب اسلامی، در حوزهی شعر و وقایعنگاری بیش از پیش تلاش شده است. عشق به آب و خاک و حفظ ارزشهای مشترک از جلوههای وطن دوستی در هر قوم و ملت است و سرزمین برای نویسنده و شاعر همهچیز میتواند باشد. محملی که همه چیز در آن نهفته است.
در بخشی از کتاب شجاعتنامه: دیوان اشعار میخوانیم:
ز چلگر اکنون کنم خواستار
سران را شمارم من از هفت و چهار
ستونگاه ایل بابادی تبار
چقدر شیر بدانجا گرفتی قرار
که بود مرکز و جایگاه یلان
که روزی بودی جایگاه دلیران و گردنکشان
ز پرویزیان و فلامرزیان
که چلگرد بود جایگاه یلان
بسی شیر نر بود و والا تبار
که محشور بودند بر روزگار
به تاریخ چلگرد شیر پرورست
مکان اکاشه و عالی انور است
سر جنگجویان چابک سوار
بسی شیر نر دیده بر روزگار
کنون هم علیداد باشد ستون سپاه
توانمند لایق به هر ماجرا
یکی فیلسوف است یل نامدار
به هر کار محشور بر هفت و چهار
دیگر حاج خدا رحم عالی تبار
به الحق بود مرد این روزگار
به چلگرد باشد هزار شیر نر
ز نسل دلیران والا گوهر
بله

















