به نظر من در سه گانهی رت، این بهترین کتابه. جریان داستان مطابق معمول اکثر نوشتههای موراکامی، روون و پرکشش و البته معماواره. یه فاینال چکشی و تاثیرگذار و البته (به نظر من) غم انگیز رو هم بهش اضافه کنین. یه جور جبرگرایی و تسلیم تقدیر شدن تلخ درش هست که البته زننده و ناامیدکننده نیست. و باز مطابق معمول موراکامی (والبته کاملا برعکس استر) هیچ چیز تصادفی نیست و در جزییترین امور و رویدادها تقدیر بازیگوش و بعضا بیرحمی در انتظار نوع بشر نشسته.
کتاب خیلی خاصیه، در مقایسه با آثار دیگه موراکامی دیالوگهای خیلی خوب و در مورد مسایل بنیادی بین کاراکترها شکل میگیره در حالی که ستون اصلی داستانی گوسفند هست، این پارادوکس بینظیر تمام مدت، داستان جذاب تر میکنه اما ترجمه اصلا خوب نیستی نسخه دیگه پیدا کنین.