کتاب پرستاران مادر

کتاب پرستاران مادر نوشتۀ پروانه متینی زاده، داستانی اجتماعی پیرامون زندگی مادری است که دوران کهنسالی خود را ناگزیر با 30 پرستار گوناگون می‌گذراند.

کتاب پرستاران مادر روایتی است از آنچه که بر سر یک مادر پیر و فرزند مستأصل او می‌آید. این کتاب در قالب یک داستان، معضل اجتماعی نگهداری از سالمندان و نحوۀ برخورد جامعۀ پرستاری با این رویداد را به تصویر کشیده است.

تقریباً همۀ افرادی که مراقبت سالخوردگان فامیل را به عهده دارند، گاهی به درجاتی از احساس خشم، اضطراب و افسردگی می‌رسند. زیرا فشار ناشی از بار مراقبت و استرس مسئولیت‌های دیگری مانند برآوردن نیازهای همسر، فرزندان و کارفرما در صورت اشتغال، انرژی روانی‌شان را کم می‌کند. پس فکر نکنید فقط شمایید که دچار این مشکل هستید.

در بخشی از کتاب پرستاران مادر می‌خوانیم:

بر سر دوراهی مانده بودم که دوباره با شرکت قبلی تماس بگیرم یا یک شرکت جدید پیداکنم؟! فکر کردم بهتر است عجولانه تصمیم نگیرم و درباره شرکت‌های پرستاری تحقیق کنم، نهایتاً دو-سه روزی هم اعضاء خانواده برای کمک و مراقبت از مادر بیایند تا تحقیقاتم تمام شود. آدرس و شماره تلفن شرکت‌های پرستاری را از نیازمندی‌های روزنامه برمی‌داشتم و حضوری مراجعه می‌کردم. 

با توجه به تجربیاتی که از شانزده پرستار و دو شرکت کسب کرده بودم رفت‌ و آمدهایم به شرکت‌ها بی‌فایده بود و فقط وقت‌گذرانی بود چون همه منشی‌ها هم جز تعریف و تمجید از پرستاران شرکتشان حرف دیگری نمی‌زدند. انگار بابت معرفی هر پرستار امتیازی هم می‌گرفتند، تصمیم گرفتم با اتوبوس و مترو رفت‌وآمد کنم و با مردم هم راجع به شرکت‌های پرستاری صحبت کنم، بعضی‌ها بی‌خبر بودند، عده‌ای هم آگاه بودند و مثل من دلشان پر بود، بعضی هم با تأسف سری تکان می‌دادند و حرف‌هایی می‌زدند که دلم می‌گرفت مثلاً یکی از مسافرها حرفش این بود که بی‌انصافی است پدر و مادر را به‌ جای اینکه خودت نگهداری دست غریبه‌ها بسپری. جواب نمی‌دادم و با ناراحتی رد می‌شدم، سومین روز هم گذشت هنوز به نتیجه نرسیده بودم تا اینکه یکی از همسایه‌های قدیمی مادر را دیدم، از احوال مادر پرسید. کم‌وبیش ماجرای بیماری مادر و پرستارانش را تعریف کردم.

خانم صدیق گفت: کاش زودتر همدیگر را دیده بودیم، پدر من بیمار بود و از شرکتی در شمال تهران که نزدیک منزل پدرم بودند پرستار می‌گرفتیم، تحصیل‌ کرده، باتجربه و باکلاس بودند، اگر می‌خواهید شماره تلفن شرکت را بدهم هماهنگ کنید. تشکر کردم و گفتم: بله ممنونم لطف کنید و ادامه دادم اشکال نداره بگویم شما معرفم بوده‌اید؟ گفت: نه عزیزم چه اشکالی؟ با خوشحالی شماره را گرفتم و خداحافظی کردم. با شرکت تماس گرفتم و گفتم از طرف خانم صدیق معرفی شدم، منشی با ادای خاصی گفت: قرارداد و حقوق پرستار را هم گفتند؟