کتاب چگونه مشکلات (تولیدی، خدماتی و بازرگانی) خود را حل کنیم؟

محمدرضا شهریاری در کتاب چگونه مشکلات (تولیدی، خدماتی و بازرگانی) خود را حل کنیم؟، به ما کمک می‌کند تا قدم به قدم نسبت به تعریف مشکل، جمع‌آوری اطلاعات، تجزیه و تحلیل، تعیین اقدامات اصلاحی و به کار بردن آن، کنترل و بررسی نتایج، و استاندارد کردن راه حل در فرایند اقدام ورزیم.

این کتاب، به بررسی روشی سیستماتیک جهت حل مشکلات موجود در واحدهای تولیدی، خدماتی و بازرگانی می‌پردازد. مهم‌ترین اقدام در فرایند حل مسئله / مشکل، طی کردن مراحل آن به گونه‌ای است که افراد را به حل مشکل نزدیک سازد.

محمدرضا شهریاری با توجه به تجربه کسب کرده کوشش نموده‌ تا مفاهیم حل مسئله را به گونه‌ای مطرح سازد که افراد، سازمان‌ها یا شرکت‌هایی که مشکلاتی را در واحدهای خود اعم از تولیدی، خدماتی یا بازرگانی پیش رو دارند بتوانند با استفاده از این رویکرد به حل مشکلات واحدهای خود به گونه‌ای سیستماتیک بپردازند.

حل مشکل هنگامی مطرح می‌شود که فرایند، محصول یا خدمت ارائه شده، خروجی منطبق با معیارهای طراحی شده را ارائه ننماید. روش‌های گوناگونی برای حل مشکل در شرکت‌های مختلف به کار گرفته می‌شود اما توجه به این مسئله بسیار ضروری است که این کار با روشی سیستماتیک و فرایندی برنامه‌ریزی شده صورت گیرد.

از آن‌جا که حل مشکلات، فرایندی هزینه بر خواهد بود و نیاز به تامین منابع خواهد داشت، وجود دانش لازم و آگاهی نسبت به مراحل سیستماتیک فرایند برطرف کردن مشکلات می‌تواند نتایج مطلوب و موفقیت لازم در این فرایند را سریع‌تر و با کارایی بیشتر در اختیار صاحبان تجارت قرار دهد.

این اثر هشت مرحله در فرایند حل مشکل را بررسی می‌نماید و در هر مرحله اقدامات لازم را به طور مفصل شرح می‌دهد. لازم به ذکر است که این هشت مرحله می‌توانند به یکدیگر وابستگی داشته باشند و در هر مرحله در مورد وابستگی به مراحل دیگر نیز توضیحات لازم داده شده است.

در بخشی از کتاب چگونه مشکلات (تولیدی، خدماتی و بازرگانی) خود را حل کنیم؟ می‌خوانیم:

اولین قدم در تعریف مشکل، حضور در محلی است که مشکل در حال روی دادن است یا فرایندی که در نهایت مشکل از خروجی آن به دست می آید. این حضور می‌تواند توسط عضوی از گروه انجام پذیرفته و مستندات و شواهد آن را به سایر اعضای گروه ارائه نماید (در مورد فعالیت‌های تولیدی حضور تعداد بیشتری از اعضای گروه در محل وقوع مشکل، کمک بیشتری به شناسایی مشکل می‌نماید).

این اصل مهم‌ترین اقدامی است که از ابتدا باید انجام گیرد. بدین منظور ابتدا می‌بایست تیم حل مشکل با توجه به نوع مشکل شکل گیرد (این کار با توجه به رجوع به ویژگی‌های سه دسته از مشکلات که تشریح داده شد، صورت می‌پذیرد). مدیر پروژه (دسته دوم و سوم) و یا سرپرست حل مشکل (دسته اول) مربوط به حل مشکل مورد نظر تعیین گردیده و این فرد، افراد تیم مورد نظر را با توجه به نوع مشکل و در صورت نیاز از میان افرادی که به طور مستقیم با آن درگیر باشند تعیین می‌نماید.

پس از تشکیل تیم، اعضا می‌بایست ترکیبی از افراد مرتبط با واحدهای مختلفی باشند که به طور مستقیم به گونه‌ای با مشکل درگیر هستند از این جهت که می‌توانند تجربیات و آگاهی خود را از مسائل جزئی در این زمینه در اختیار تیم قرار دهند. به طور مثال، اگر شما در مورد مشکل کیفیتی در مورد یک محصول در خط تولید صحبت می‌کنید، تیم مورد نظر می‌تواند ترکیبی از افراد موجود در خط تولید (شامل اپراتور یا نماینده مستقیم مرتبط با فرایند)، واحد کیفیت و مهندسی باشد. مثال دیگر در مورد شکایات مشتری در مورد خدمات مشخص ارائه شده است که برای حل آن می‌توان تیمی از کارشناس فروش و فردی که آن نوع خدمت را به مشتری ارائه می‌کند تشکیل داد.