پائولو کوئیلو نویسنده عارفی است و نمیتوانیم با خواندن کتابش افکارشو تحلیل کنیم، البته میتوانیم از احساساتمان و درکمون از جملاتشو بنویسیم مثلاً قسمتهایی که من را خیلی تحت تاثیر و فکر قرار داد: صفحه ۴۳ که نوشته: در باره فضایل، فقط صحبت کردن کافی نیست و باید با آنها درگیر شد و در درونیترین لایههای روحمان کاوش کنیم تا تغییر ایجاد کنیم تا به آن فضایل دست یابیم و یا صفحه ۴۷ که نوشته جایی که خطا و اشتباهی رخ دهد قطعا آن جا عشق حضور ندارد. ویا در صفحه۵۳ که از گوته نقل قول کرده و رشد انسان را منوط به اجتماعی بودن و در جریان زندگی قرار گرفتن بیان کرده. بنظرم نوشتن درباره این کتابها حق مطلب را ادا نمیکنه، این کتابها و جملات خیلی وزین و پربار هستند. ممنون از کتابراه بابت این اشتراک
نویسنده کل ایمان و به یه چیز خلاصه کرده و اونم عشق به خداوند یعنی انسان بخاطر عشق به خداوند میتونه به کمال و آرامش برسه و هر خدمت و نیکوکاری بدون عشق به خداوند معناییی نداره و بی عشق خداوند همه چیز رو به زواله.
جملاتی که گفته شده داخل کتلب شاید بعضی هاش تکراری باشه، یا قبلا شنیده باشیم، ولی در مجموع خوبه که کلشو یه بار بخونیم، بعضی جملاتش خیلی قشنگ و به نظرم تاثییر گذار بود