خلاصه کتاب چگونه خدا را بشناسیم

در خلاصه کتاب چگونه خدا را بشناسیم نوشته دیپاک چوپرا، خواهیم دید که امکان شناخت خدا، این وجود لایتناهی ممکن نیست. اگر دلمان با او یکی باشد، در این صورت است که افق ذهن ما به سوی واقعیت‌های تازه‌ای گشوده خواهد شد و وجود خداوند را حس خواهیم کرد.

درباره‌ی خلاصه کتاب چگونه خدا را بشناسیم:

مهم‌ترین چیزی که باید به آن توجه کنیم این است که اگر خداوند وجود دارد، پس می‌توان وجود او را حس کرد و جلوه‌های وجودی او را در این جهان مادی به چشم دید.

آنچه به عنوان واقعیت مادی تجربه می‌کنیم، در قلمرویی ناپیدا، ورای زمان و مکان پدید آمده، قلمرویی که با سکوت ادراک ‌شده و با انرژی و آگاهی، وجود یافته است. این منشأ ناپیدا در پدیده‌های موجود، خود تهی و خالی نیست، بلکه منشأ خلقت و آفرینش است. پدیده‌ای است که این انرژی را خلق می‌کند و سامان می‌بخشد و توده‌های بی‌شکل و پراکنده ابر‌های کوانتومی را به ستارگان، کهکشان‌ها، جنگل‌های بارانی، آدمیان، افکار، احساسات، عواطف، خاطرات و خواسته‌های انسانی تبدیل می‌کند. ما در کتاب چگونه خدا را بشناسیم (How to know God) خواهیم دید که امکان شناخت این وجود لایتناهی به صورت مجرد ممکن نیست، بلکه باید با او همدل و یگانه شد. در این صورت است که افق ذهن ما به سوی واقعیت‌های تازه‌ای گشوده خواهد شد و ما خداوند را تجربه خواهیم کرد.

دکتر دیپاک چوپرا (Deepak Chopra)، پزشکی متبحر است که تاکنون بالغ بر ۱۰ میلیون نسخه از کتاب‌های او که به ۳۰ زبان مختلف دنیا ترجمه شده به فروش رفته است.

در بخشی از کتاب خلاصه چگونه خدا را بشناسیم می‌خوانیم:

با وجود انعطاف‌پذیری‌های سیستم عصبی، ما به عادت‌ها و الگو‌های تکراری تمرکز می‌کنیم، چون نسبت به تأثیر و تأثیرهای پیش تکیه می‌کنیم. این امر بیش از هر چیز در مورد باور‌های ما صدق می‌کند. روزی در یکی از خیابان‌های قسمت قدیمی قاهره راه می‌رفتم که ناگهان مردی سر رسید و با گستاخی و تندخویی برای رهگذران سخنرانی کرد. من چون عربی نمی‌دانستم متوجه حرف‌های او نمی‌شدم، اما از روی آزردگی و خشمی که در چهره‌اش نمایان بود معلوم شد که حرف‌های پرخاش‌جویانه او درباره ترس از خداوند است. در تمام ادیان وقتی فرد مطمئن است که جهان در معرض تهدید و خطر و گناه است، این‌ نوع گرایش‌ها پیش می‌آید. در عین‌ حال در هر دینی وقتی جهان سرشار از نیکی‌ها و مهربانی‌های پرورش دهنده باشد، رگه‌ای از مهر و عشق هم وجود دارد. همه این‌ها نوعی فرا‌فکنی است. من در هیچ ‌کدام از آن‌ها اشکالی نمی‌بینم. ما حق داریم عشق، محبت، همدردی، حقیقت و عدالت را در مراتب متعالی، تحسین و ستایش کنیم، همان ‌طور که حق داریم، از داوری و عذاب الهی بترسیم. اگر شما بپذیرید که جهان به همین صورت است که ما می‌بینیم و تجربه می‌کنیم، کاملا منطقی است که بپذیریم خدا هم همین‌ طور است که ما هستیم.