بله
کتاب هفت پیکر یا هفت گنبد نوشته حکیم نظامی گنجوی و تصحیح مژگان دستفال، آمیزه‌ای از نجوم، الهیات، اخلاق، عناصر فرهنگی، اجتماعی از دوران‌های کهن‌تر از شاعر تا دوران معاصر است.
نظامی گنجه‌ای (گنجوی)، جمال‌الدین ابومحمد الیاس بن یوسف بن زکی متخلص به نظامی شاعر و داستان سرای ایرانی و پارسی گوی قرن ششم هجری، که به عنوان پیشوای داستان سرایی در ادب فارسی شناخته شده است. نظامی از شاعرانی است که باید او را در شمار ارکان شعر فارسی و از استادان مسلم این زبان دانست. وی از آن سخنگویانی است که مانند فردوسی و سعدی توانست به ایجاد و تکمیل سبک و روشی خاص دست یابد. اگر چه داستان سرایی در زبان فارسی به وسیله نظامی شروع نشده لیکن تنها شاعری که تا پایان قرن ششم توانسته است شعر تمثیلی را به حد اعلای تکامل برساند نظامی است.
در بخشی از کتاب هفت پیکر می‌خوانید:
ای جهان دیده بود خویش از تو
هیچ بودی نبوده پیش از تو
در بدایت بدایت همه چیز
در نهایت نهایت همه چیز
ای برآرنده‌ی سپهر بلند
انجم افروز و انجمن پیوند
آفریننده خزاین جود
مبدع و آفریدگار وجود
سازمند از تو گشته کار همه
ای همه و آفریدگار همه
هستی و نیست مثل و مانندت
عاقلان جز چنین ندانندت
روشنی پیش اهل بینایی
نه به صورت به صورت آرایی
به حیات ست زنده موجودات
زنده لیک از وجود تست حیات
ای جهان را ز هیچ سازنده
هم نوا بخش و هم نوازنده
نام تو که ابتدای هر نام ست
اول آغاز و آخر انجام ست
اول الاولین به پیش شمار
و آخرالاخرین به آخر کار
