کتاب تهران، نگینی بر تارک ایران

غلامرضا جمالی در کتاب تهران، نگینی بر تارک ایران، دانستنی‌هایی جامع و کامل درباره تهران بزرگ، پایتخت ایران را گردآوری کرده است.

کتاب تهران، نگینی بر تارک ایران (Tehran the gem for irans crown) به تاریخ، جغرافیا، ویژگی‌های اقلیمی و طبیعی و دیدنی‌های تاریخی و طبیعی پایتخت سیاسی، اقتصادی شهر تهران می‌پردازد.

تهران در قدیم روستایی نسبتا بزرگ بود که بین شهر بزرگ و معروف آن زمان، شهر ری و کوهپایه‌های البرز قرار داشت؛ اولین بار نام آن در ذکر زندگی‌نامه‌ی ابوعبدالله حافظ تهرانی متولد 184 خورشیدی آمده است، این منطقه در زمان سلسله‌ی صفوی به علت این‌ که تبعه‌ی سید حمزه، جد اعلای صفویه، نزدیک حرم شاهزاده عبدالعظیم قرار داشت و تهران نیز دارای باغ‌های خوش آب و هوا بود، مورد توجه قرار گرفت، در سال 932 خورشیدی، شاه طهماسب نخستین بار تهران را احداث نمود و تاج‌گذاری کرد.

کریم‌خان زند به مدت 4 سال تهران را مرکز حکومت خود قرار داد و در محوطه‌ی ارگ بناهای جدیدی احداث نمود. آغا محمدخان در سال 1164 خورشیدی، برابر نوروز 1164 خورشیدی، تهران را به پایتختی برگزید و در همین شهر با گزینش این شهر به پایتختی، روند گسترش کمی و کیفی آن متحول شد و در مدت 220 سال، جمعیت آن از حدود 15000 نفر در سال 1164 خورشیدی، به بیش از 7 میلیون نفر در سال 1384 رسید و وسعتش از حدود 404 کیلومتر مربع به بیش از 730 کیلومتر مربع افزایش یافت، تراکم جمعیت در تهران بین ده هزار و هفتصد تا بیش از یازده هزار نفر در هر کیلومتر مربع برآورد می‌شود که بنابر آمار شانزدهمین شهر پر تراکم جهان است.