بله
جانی یانگ در کتاب هنر معلمی: ۱۲۰ راهکار مهم در تدریس و کلاس‌داری، ۱۲۰ مورد از بهترین یادداشتها دربارهی چگونگی برخورد با دانش‌آموزانی که رفتار مشکل‌‌آفرین دارند، را خلاصه کرده است.
زمانی که جانی یانگ (Johnnie Young) کار معلمی را شروع کرد، آرزو داشت کتابی به دستش برسد که اندرزهایی عملی دربارهی چگونه بهتر تدریس کردن را به او بدهند. کم‌کم از متون رسمی و دانشگاهی بد تدوین شده که گویی اصلا ربطی به تجربیات کلاس درس ندارد، نومید شد. به همین دلیل بود که نظرات و یادداشت‌های خودش را به صورت کتابی در آورد که به معلمان تازه‌کار و به معلمان با تجربه نیز کمک کند.
زیبایی این یادداشتها در این است که همگی در محیط کلاس درس عملا مورد محک و آزمایش قرار گرفته است. برخی از آن‌ها مثال‌هایی عینی از سخنانی است که شاید هر معلمی در یک موقعیت خاص تدریس از آن استفاده کند. برخی نیز توضیحاتی برای آگاه سازی معلمان از محدوده‌های خطر و بسیاری نیز راهکارهای پیشنهادی برای کار کردن با شاگردان بدقلق است.
جانی یانگ کار تدریس را درست بعد از ترک پست مدیریت در یک بانک شروع کرد. او شانزده سال در بانک کار می‌کرد، اما در تمام زندگی همیشه رؤیای معلمی را در سر می‌پروراند. دوست داشت بر نسل کاملی از دانش‌آموزان تأثیر بگذارد. او تحصیلاتش را به صورت نیمه وقت ادامه داده بود تا مدرک افتخاری رشته ادبیات انگلیسی از یک دانشگاه بدون کنکور بگیرد؛ به کارکنان بانک درس داده، مدتی هم کلاس‌های شبانه آموزش بزرگسالان را برگزار کرده بود. به همین خاطر، با اعتماد به نفس وارد مدرسه‌ای شد که لطف کردند و او را فقط با یک امتحان عادی قبول کرده بودند.
در بخشی از کتاب هنر معلمی: ۱۲۰ راهکار مهم در تدریس و کلاس‌داری (100ideas for managing behaviour) می‌خوانید:
بعضی دانش‌آموزان دردسرساز، خیلی مهارت دارند که چگونه شما را به مشاجره بکشانند. برای مثال، ممکن است دانش‌آموزی با شما وارد جر و بحث شود، آن‌گاه دوستان خود را هم به کمک فرا بخواند. بهترین عکس‌العمل استفاده از «فن بَدل» است. این جاست که باید آنچه را دانش‌آموز می‌گوید بپذیرید تا توجهات را مجددا به درس برگردانید. شاید چندین بار لازم شود که این کار را بکنید. گاهی هم خوب است که توجه خود را به سوی شاگردی معطوف کنید که می‌دانید به خوبی مشغول درس است.
