کتاب تی 72 نوشتۀ علی خوشدست، تلفیقی از ماجراهای تاریخ صدر اسلام است، با حوادث انقلاب اسلامی و جریان معنوی دفاع مقدس، همچنین، تطبیق غزواتِ بدر و خیبر با تلاشهای رزمندگان اسلام در سالهای اولیهی جنگِ تحمیلی تا عملیاتِ آبی خاکی - خیبر در هورالهویزه و قصهی رشادت بینظیر مردانی که در محاصرهی تانکهای «تی 72» دشمن، به وصال معبود نیل میکنند.
علی خوشدست در کتاب تی 72، توانسته مباحث پیرامون ولایت، قضا، فنا، عشق و سایر موضوعات، از این دست را به زیبایی بیان کند و از طرفی ماجراهای واقعی را که افسانه مینماید، در فضایی مهآلود و نیمهروشن به تصویر بکشد و به حقیقت مانندی آنها کمک کرده و باورپذیر کند.
عرصهی دفاع مقدس، مولّد موضوعات متضاد و متفاوت است و تلاقی مباحث از این وادی، به ساحتِ ادبیات دفاع مقدس هم، راه پیدا کرده و وظیفهی خطیر نویسندگان را، پیش چشم میآورد.
با رصد ابتدایی سیر تطوّر تاریخ ادبیات این مرز و بوم، میتوان دریافت: که تقریباً دو قلهی بلند محتوایی جدا از هم، در این وادی، گردن فرازی میکنند، قلههایی مجزا و گاه، پشت به یکدیگر! که یکی حماسه است و دیگری عرفان!
این محتوای غنی و کامل در ادبیات دفاع مقدس، نویسندگان را به چالش جدی کشیده است و توان هنر و ادبیات را، به مبارزه طلبیده، و این فرمایش مقام معظم رهبری را که: «آیا ما، خواهیم توانست این گنج را استخراج کنیم» بیشتر به رخ میکشد.
به نظر میرسد حرکت زبانی علی خوشدست، آغاز راهی است که سالهای سال، ادبیات مقاومت، انتظار ظهورش را کشیده و آسیبشناسی و نقد و بازخوانی این روش نگارش که در این حوزه، بدیع است، میتواند افقهای آن را روشن کرده و ادبیات نمادین را در حوزهی دفاع مقدس به بالندگی برساند.
بله



















