کتاب پیشرفتهای حوزه نانوفناوری و محیط زیست اثر پونه سعیدی، کاربردهای محتمل مواد با اندازه نانو را در فرآیندهای زیستمحیطی ارائه میدهد. این کتاب تاکنون معتبرترین راهنمای انتخاب نانومواد برای بهبود بازدهی فرآیندهای زیستمحیطی و همچنین طراحی نانوموادی برای فرآیندهای خاص زیستمحیطی و آلایندهها بوده است.
همچنین در این کتاب در مورد تأثیر نانومواد بر محیط زیست برای کمک به جلوگیری از آلودگیهای ثانویه ناشی از نانومواد بحث شده است و اطلاعات مناسبی درباره نانومواد به کاربرانی که تمایل به استفاده از این مواد در فناوری زیست محیطی دارند، ارائه میشود.
توسعه علوم و فناوری نانو برای سنتز و شناسایی مواد نانوساختار، در مقایسه با علوم و فناوریهای متداول، بسیار سریع، کامل و بیسابقه بوده است. در حال حاضر فناوریهایی که بر پایه نانوعلم و نانوفناوری هستند و تأثیر ژرف و قدرتمندی بر تمام زمینههای علوم و فناوری متداول گذاشتهاند.
در قرن حاضر، چهار زمینه اصلی علم و فناوری در حال تحول است: فناوری زیستمحیطی، فناوری اطلاعات، زیست فناوری و نانوفناوری. فناوریهایی که توسط این چهار زمینه ایجاد شده و توسعه یافتهاند، تأثیر مداومی بر زندگی روزمره داشتهاند. سیستمهای دارورسانی، واکسنها، شبیهسازی حیوانات، موجودات زنده اصلاح شده ژنتیکی، سلولهای سوختی، سلولهای خورشیدی، دستگاههای الکترولومینانس، صفحات نمایش انعطافپذیر، ارتباطات راه دور بی سیم، شبکه جهانی وب و غیره را این فناوریها ایجاد کرده و دراختیار ما قرار دادهاند. شکی نیست که بشر به کمک این چهار رکن فناوری زندگی مبتنی بر فناوری را تجربه خواهد کرد.
نقش نانوفناوری در فناوریهای جدید پیشرفته این است که موادی را برای پیشرفت و تحقق فناوری ارائه میکند. این مواد راه حل منحصر به فردی برای محدودیتهای سایر فناوریها و ابزاری برای گسترش کاربردهای آنها به شمارمیآید. بنابراین نانوذرات و موادی با اندازه نانو مانند مواد نانو چاپ، نانو لیتوگرافی، حسگرهای با اندازه نانو، همچنین آشکارسازهای با اندازه نانو برای ملکول های زیستی در سنجش DNA و تصویربرداری زیستی سلولها به طور گسترده در زیست فناوری و فناوری اطلاعات استفاده میشوند. با وجود این تحقیقات کمی درباره کابرد نانوذرات در فناوری زیست محیطی و تأثیر آنها بر محیط زیست انجام شده است.
بیشترین کاربردهای زیستمحیطی نانوذرات به تولید نانوحسگرهای شناسایی VOC و کاتالیزورهای با اندازه نانو برای سیستمهای تصفیه هوا محدود شده است. استفاده از نانوذرات برای حذف مستقیم آلایندهها از خاک و فاضلاب آلوده به ندرت گزارش شده است. فرایندهای زیستمحیطی برای بازسازی خاک، تصفیه فاضلاب، و تصفیه هوا هنوز به بهبود عملکرد و بازدهی نیاز دارند. بنابراین، تقاضا برای موادی که با استفاده از فناوری نانو در فناوری زیستمحیطی تولید میشوند بسیار بیشتر از قبل است.
بله






















