کتاب مثنوی معنوی: براساس نسخه‌ رینولد نیکلسون

کتاب مثنوی معنوی مولانا جلال‌الدین محمد (مشهور به مولوی) بر اساس نسخه‌ تصحیح شده رینولد نیکلسون نوشته شده و شامل شش دفتر از اشعار شاعر بزرگ مولوی است، که با خواندن این اشعار به دنیایی از لذت هنری این نوشته‌ها قدم می‌گذارید.

خواندن هنری است ارزشمند، درست خواندن، به کمال رساندن این هنر است. ارزش این هنر، زمانی بارزتر می‌شود که متن موضوع خواندن متنی هنری باشد. یعنی شعر طرز صحیح نگارش شعر، مارا به اوج لذت هنری خواندن رهنمود می‌گردد. هرچه شعر را آسان‌تر و درست‌تر بتوان خواند، حس شاعرانگی و مقصود واقعی شاعر آن شعر به ما عمیق‌تر، با کیفیت‌تر و سریع‌تر منتقل می‌شود.

به اعتقاد صاحب‌نظران، حکمت و فلسفه ناب ایرانی، از دوره ظهور متون زرتشتی تا بعد از اسلام و تاکنون همواره در قالب شعر تجلی یافته است. رسیدن به این کوه معارف اما، از طریق درست خواندن اشعار بزرگان و قله‌های ادب پارسی امکان‌پذیر است.

آنچه جوانان ما را از صرق وقت و اهتمام در مطالعه اشعار دواوین بزرگ و نوابغ بی‌همتای آسمان شعر و حکمت این مرزو بوم باز می‌دارد، درست نخواندن و در نتیجه، خوب نفهمیدن متون شعری‌ست. بعد بارز حس‌انگیزی و شیرینی زیبا شناختی شعر فارسی، در ریتم و آهنگ خیره‌کننده آن است. درک لذت موسیقی بی‌مثالی که در شعر فارسی و به ویژه، شاعرانی چون مولانا جلال‌الدین نهفته است، تنها از طریق خوب خواندن و راحت خواندن امکان‌پذیر می‌گردد.

بر این مبنا تا حد امکان با ویرایش دیوان بزرگان ادب سرزمین سخن پرورمان در سهل‌سازی طرز خواندن شعار، دقت و اهتمام نماییم. این مهم را از طریق بهتر نوشتن بعضی کلمات و گذذاشتن علایم فنی ویرایشی و گاه اعراب واژه‌ها به انجام رسانده‌ایم.

در بخشی از کتاب مثنوی معنوی مولانا جلال‌الدین محمد می‌خوانیم:

بشنو از نی چون حکایت می‌کند - از جدایی‌ها شکایت می‌کند
که‌ز نیستان تا مرا ببریده‌اند - از نفیرم مرد و زن نالیده‌اند
سینه خواهم شرحه شرحه از فراق - تا بگویم شرح درد اشتیاق
هرکسی که او دور ماند از اصل خویش - بازجوید روزگار وصل خویش...