بله
در کتاب سرزمین و مردم کنیا اثر محمدرضا شکیبا سعی شده، برخی از نمادهای زندگی کنیایی‌ها مورد بررسی قرار گرفته و موجبات آشنایی بیشتر با مردم آن خطه برای ایرانیان فراهم گردد.
کشور کنیا، در شرق آفریقا و در کناره اقیانوس هند واقع شده و با تانزانیا، اوگاندا، سودان، اتیوپی و سومالی هم‌مرز است و می‌توان گفت که مهم‌ترین کشور آن خطه به شمار می‌رود، به همین دلیل در تبیین سیاست‌های منطقه‌ای تاثیرگذار است. در این میان کشورهای غربی بیش از دیگر کشورهای شرق آفریقا به کنیا نظر داشته‌اند، به ویژه آن که درصد مسلمانان آن کشور نسبت به مسیحیان از دیگر دول منطقه کم‌تر بوده و همین عامل در جذب کمک و حمایت غربی‌ها موثر بوده است. در خصوص تعامل مردم کنیا با دیگر ملل جهان باید گفت که هریک از ملل تاثیری ویژه به منطقه داشته‌اند؛ به نظر می‌رسد تاثیر ایرانی‌ها به ویژه بلوچی‌ها و شیرازی‌ها بیش از دیگر ملل جهان باشد.
کتاب سرزمین و مردم کنیا (Kenia-People And Homeland) به علاقمندان آفریقا کمک کند که تصویری زیبا از کنیا به دست آورند. متاسفانه وقتی پای این نقطه از جهان به میان می‌آید، بسیاری از مردم ذهنیتی پیش‌ساخته دارند که بر دیدگاه‌هایشان تاثیر می‌گذارد. اگر امیدی برای افزایش تفاهم بین ایران و آفریقا به ویژه کنیا باشد، راه‌حل اصلی و نخستین همانا افزایش آگاهی‌ها برای رهایی از این ذهنیت پیش‌ساخته است.
بخشی از این کتاب حاصل مطالعه است و بخشی نیز بر مبنای مشاهدات و گفت‌وگو با افراد بومی نگاشته شده است.
در بخشی از کتاب سرزمین و مردم کنیا می‌خوانیم:
کنیا دارای سابقه طولانی در تاریخ بشر بوده و حتی برخی پیدایش انسان‌های اولیه را نیز از منطقه «ریفت ولی» در کنیا می‌دانند. در موزه کنیا مدارکی دال بر این موضوع قرار داده شده که مورد توجه جهان‌گردان و دانشمندان است. حتی برخی سنگواره‌های بسیار قدیمی موزه کنیا اکنون در موزه‌های مختلف به نمایش گذارده شده و آقای لیکی دیرین‌شناس مشهور کنیایی آن امر را برای سنگواره‌ها زیان بار دانسته است. تاریخ‌نویسان مسلمان نیز از قبیل مسعودی از سواحل کنیا دیدن کرده و مشاهدات خود را به رشته تحریر در آورده و در خصوص نشاط و تمدن آن منطقه و شهرهای همجوار مطالب ارزشمندی نگاشته‌اند.
