کتاب یک فنجان قهوه تلخ

کتاب یک فنجان قهوه تلخ، یک زندگی کاملاً واقعی را به تصویر کشیده است. نازیلا نوبهاری داستان یک دوست به‌نام هایده را بازگو می‌کند که چون سایه‌ای آمد و با نسیمی ‌در کوره‌راه‌های زندگی از دیده‌ها پنهان شد.

روزها پس از دیگری برای هایده سپری می‌شد. او همچنان مورد کم‌توجهی خانواده‌اش بود. اما روزگار برای هایده سرنوشتی دیگر رقم زده بود و او درگیر یک عشق یک طرفه شده بود. هایده برای تغییر سرنوشت خود می‌جنگید تا جایی که به خارج از سرزمین خود سفر کرد. اما در رمان یک فنجان قهوه تلخ می‌خوانیم که آنجا نیز دیوار آرزوهای هایده را فرو می‌ریزد...

در بخشی از کتاب یک فنجان قهوه تلخ می‌خوانیم:

روزها به سرعت سپری می‌شد. هایده هنوز هم با لجبازی‌های خود سعی داشت پدر و مادرش را متوجه ‌اشتباهاتشان کند. او معنای ‌این همه بی‌تفاوتی را نمی‌فهمید و تمام رفتارهای والدینش را به حساب بی‌محبتی آنان نسبت به خود می‌گذاشت.

شهلا به دنبال خوشگذرانی‌های خود بود. دوره‌های دوستانه‌ای که در آن خانم‌های رجال و به قول معروف رده بالای تهران، پول و لباس و زیورآلات خود را به نمایش می‌گذاشتند و صد البته حضور در چنین محافلی مستلزم صرف اوقات بیشماری در خیاط خانه‌ها و‌ سالن‌های آرایش بود.

شهلا و احمد تا پاسی از شب بیرون از منزل به سر می‌بردند و تصور اینکه دخترشان اکنون بزرگ‌شده و بد و خوب را تشخیص می‌دهد، باعث شده بود دیگر به خود زحمت ندهند به احساسات دخترشان توجه نشان دهند.

هایده نیز بیشتر وقت خود را صرف دوستانش می‌کرد و سعی داشت به این وسیله کمبودهای عاطفی خود را جبران کند.