به نظر من کتاب قشنگی هست اما در مقایسه با شاهکاری مثل دختری که رهایش کردی. کمتر تاثیرگذار هست اما بالاخره خانم جو جو مویز خیلی زحمت کشیدهاند تا این رمان به رشته تحریر بیاد. هرچند که سلیقه افراد متفاوت هست وانتظارات همه مختلف
به نظرم ترجمه یا ویراستاری کتاب هم مزید علت بود ادم باید خیلی تلاش میکرد تا ببینه چی به چیه
رمان سختی بود انرژی میگرفت. اما من به همه نوشتههای جوجو مویز احترام قائلم و علاقمندم بقیه اثارش رو هم مطالعه کنم
این کتاب مویز خیلی به کتاب دختری که رهایش کردی نزدیک بود, ولی احساس میکنم دختری که رهایش کردی, پیچیدگی منظم تری داشت و ذهن مخاطبو برای پیدا کردن کلید گمشده بکار مینداخت, این کتاب هم پیچیدگی داشت اما کمی روند داستانو در ابتدا کندکرده بود, طوری که شاید تو 150 صفحه اول کمی کسل میشدین و فکر میکردین چیز جدیدی نداره اما بعد صفحه 200 کم کم هیجان وارد میشه و مثل همیشه تو انتها شوکه میشین چون همه چیز جلو چشم بوده اما کسی بهش دقت نکرده
ترجمه کتاب بصورت خیلی مبدی انجام شده بود انگار که یک دانشجوی زبان این کار رو انجام داده! کتاب اولی بود که از این نویسنده میخوندم... نمیدونم مربوط به کیفیت ترجمه میشه یا نه اما اونقدری که توی ایران این نویسنده مشهور شد کتابش چنگی به دل نمیزد! خیلی جاها معلوم نبود چه کسی داره حرف میزنه و مجبور بودی چندین بار اون دیالوگ رو بخونی تا بفهمی کدوم جمله رو کی گفته! کتابی بود فقط در حد یک بار خواندن بدون چالشی خاص
کتاب خوبی بود اما ترجمه بسیارررر گنگی داشت که باید مثل پازل چیده میشد تا بفهمی.. موضوع کتاب خیلی به درد فیلم شدن میخوره تا کتاب، به خاطره ترجمه اواسط کتاب خیلی حوصله سر بره... خیانت، عشق.. نمیشه هیچوقت حق به خیانت کار داد حتی اگه عشق افلاطونی باشه... دردناکه اماچارهای نداره..
مهارت نویسنده در رفت و آمد بین زمان، ذهن خواننده را به چالش میکشه و این خیلی جالب و گیراست، این داستان منطقی بود از این بابت که شخصیتها را با تمام ضعف و قوت و اشتباهاتشون به تصویر کشیده بود و قهرمان سازی نکرده بود. ترجمه داستان عالی بود اما نیاز به بازبینی و ویرایش داشت.
سپاس
متاسفانه اونطورئ که فکرمیکردم و کتاب هائ جوجو مویز خونده بودم جذاب و دلچسب نبود اصلا با شاهکارهائ دیگه مثل پس از تو و بازهم من قابل قیاس نیست داستان کسل کننده اس و هیجانئ نداره که خواننده رو در بر بگیره و مخاطب مجبور به خوندن بقیه داستان بکنه البته این نظر شخصئ منه
اصلا خوب نبود. ارزش وقت گذاشتن رو نداره. بعید بود از جوجو مویز. نسبت به سایر آثارش خیلی ضعیف بود. ضمن اینکه ترجمه بد اثر هم مزید بر علت شد. ممنون از کتابراه عزیز بابت همه کتابهای خوبی که میگذره. امیدوارم شاهد آثار بهتر با ترجمه و ویرایش خوب آقای باشیم
این کتاب ۴۴۸ صفحه داره و تو صفحهی ۴۰۲ ادمو شگفت زده میکنه!
جالب بود اما اوایل کتاب کمی گیج کنندست کلا کتابهای جوجو مویز به وسطاش که میرسی جذاب میشه من خودم عاشق کتاباشم. باید بخونینش تا درکش کنین در کل دوستش داشتم مثل بقیه اثارش
نمیدونم اصل کتاب اینقدر گنگ هست یا درست ترجمه نشده، اصلا نثرش رو نمیپسندم با اینکه عاشق کتابهای من پیش از تو و من پس از تو از مویز هستم. اصلا انگیزه نمیده که تمومش کنم، اصلا مشخص نیست کی داره با کی حرف میزنه
کتاب مثل همه رمانهای جوجو مویز بود، خواننده را به دنبال خود میکشید ولی ترجمه ضعیف بود، بعنوان کسی که دستی در ترجمه و ویراستاری داشته، اصلا ترجمه را دوست نداشتم گاهی اصلا معلوم نبود جمله ذکر شده درمورد کدام شخصیت و از زبان کدام یک است
باید موقع خوندن این کتاب حوصله کرد البته نمیدونم این از ترجمه نه چندان خوبشه یا کلا بعلت اسامی و شخصیتهای زیادش. یا رفت و امد بین زمان، هرچند وقتی بیشتر از نصف کتابو میخونین دیگه به روند داستان پی میبرین و کششی ک داره خوانندرو به سمت خودش میکشونه
این نویسنده تمام کتابهاش عالین. و بیشتر کتابهاشو خوندم و کتابهاش حرف ندارن. طول دو روز تمومش کردم چون واقعا قشنگ بود. حتما پیشنهاد میکنم که بخونیدش. ارزش وقت گذاشتنو داره. ممنون از کتابراه.
با اینکه از طرفداران داستانهای خانم مویز هستم ولی ترجمه و ویرایش کتاب اونقدر بد بود که خیلی جاها متوجه مطلب و جریان داستان نمیشدم. اما داستان جالبی داشت و با یک ترجمه شیوا و روان میتوانست اثر خواندنی و جذابی شود.
خیلی اهل رمان نیستم اما این کتاب رو بشدت دوستداشتم برای کسایی که رمان میخونن پیشنهاد میکنم چون جزییات داستان خوب به نمایش درآمده بود و خط سیر داستان باعث ایجاد حس کشش به خوندن باقی داستان میشد.
متاسفانه اصلا ترجمه خوبی نبود، گاهی اسم گوینده جمله اشتباهی و گاهی مشخص نبود، گاهی پاراگرافها آغاز و پایان مشخصی نداشتند و بعضی از قسمتهای متن، بی معنی و بی مفهوم بودند.
ترجمه کتاب خیلى ضعیف بود اکثر جاها گنگ و نا مفهوم بود از اواسط داستان دیگه هیچ کششى براى ادامه دادن براى خواننده ایجاد نمیشه نصفه ولش کردم اصلاً پیشنهاد نمیشه.
ترجمه واقعا افتضاحی داشت ولی موضوع کتاب جالب بود البته این دومین رمانی بود که از این نویسنده خوندم که هر دو کتاب یک تکنیک به کار رفته بود فقط موضوع فرق میکرد
با وجود ترجمه خوبی که نداشت اما خیلی خوب ذهن رو درگیر میکنه و به چالش میکشونه و این که خیلی خوب این کتاب شخصیت هارو باز میکنه و به تصویرشون میکشه، سپاس
به نظرم ترجمه یا ویراستاری کتاب هم مزید علت بود ادم باید خیلی تلاش میکرد تا ببینه چی به چیه
رمان سختی بود انرژی میگرفت. اما من به همه نوشتههای جوجو مویز احترام قائلم و علاقمندم بقیه اثارش رو هم مطالعه کنم