بله
کتاب چشم‌اندازی به چالش کم‌آبی (با تاثیر سوپرجاذب‌ها)، تالیف محمدرضا همتی، در مورد مقابله با چالش کم آبی با تاثیر سوپر جاذب‌ها است. آب یکی از منابعی است که در ایجاد جنگل، مرتع و محصولات کشاورزی نقش مهمی را بازی می‌کند و در صورتی که به طور صحیح مدیریت نشود عامل محدود کننده تولید پایدار در مناطق خشک می‌باشد. ذخیره و انتقال آب و همچنین استخراج آب‌های زیرزمینی امکان تولید در مناطق خشک را فراهم نموده است.
آب عامل عمده در تولید محصولات کشاورزی، تأمین مواد غذایی، تولید نهال، اکولوژی و محیط زیست سالم محسوب میشود. در مناطق خشک و نیمه‌خشک، آب و نه زمین، عامل محدود کننده در بهبود و افزایش تولیدات کشاورزی است. این درحالی است که بروز تغییرات آب و هوایی در کره زمین به علت از بین رفتن پوشش گیاهی باعث گرم شدن هوا شده و کمبود آب، تولیدات کشاورزی را با مشکلات جدی روبرو ساخته است ( مصداقی، 1374) ایران عمدتاً دارای اقلیم خشک و نیمه خشک بوده که تابستان بسیار گرم و زمستان‌های سرد ازخصوصیات این اقلیم می‌باشد. براساس تقسیم‌بندی اقلیمی دومارتن حدود ۶۴ درصد از گسترة کشور در قلمرو استیلای آب وهوای خشک قرار دارد. میانگین بارندگی کشور حدود 250 میلی متر در سال است که بخش اعظم آن بین ماههای مهر تا خرداد نازل میشود. علاوه بر کم بودن میزان بارندگی سالانه توزیع آن نیز بسیار نامناسب است. به علاوه وقوع خشکسالی‌های پی‌در‌پی به ویژه در دهه اخیر اغلب مناطق کشور را تحت تأثیر قرار داده است.
ایران با توجه به موقعیت جغرافیایی و میانگین بارندگی سالانه (حدود 250 میلی‌متر) در مقایسه با میانگین بارندگی آسیا (480 میلی‌متر) و میانگین بارندگی دنیا (حدود 850 میلی‌متر) کشوری نیمه‌خشک تا خشک محسوب میشود. به عبارت دیگر متوسط بارندگی ایران تقریباً نصف آسیا و حدود یک چهارم دنیا است. این درحالی است که همین میزان بارندگی نیز دارای پراکنش مکانی و زمانی بسیار متفاوتی است.
25 درصداز ریزش‌های جوی در فصل زراعی و 75 درصد در خارج از آن اتفاق می‌افتد. با وجود چنین شرایطی لحاظ کردن «خشکسالی» جزو «حوادث غیرمترقبه» شاید کار درستی نباشد چرا که خشکی و خشکسالی جزء جدا ناپذیر کشور ماست.در چنین شرایطی سازگاری با اقلیم و نه مقابله با آن مهمترین گام در جهت مدیریت اصولی در بخش کشاورزی و منابع طبیعی می‌باشد و در صورت استفاده از فناوری های جدید و بهره‌وری بهینه از بارندگی‌های پراکنده و سایر منابع محدود آب می‌توان با مدیریت کارآمد به هدف کشاورزی و منابع طبیعی پایدار دست یافت. در مناطق خشک و نیمه‌خشک دنیا اقدامات مختلفی در جهت کاهش تبخیر و روانآب و افزایش راندمان آب مصرفی انجام می‌گیرد.
از جمله این اقدامات استفاده از مالچ، کودهای آلی و ایجاد تغییر در خواص فیزیکی خاک با استفاده از اصلاح کننده‌های مختلف می‌باشد. استفاده از پلیمرهای سوپر جاذب از جدیدترین شیوه‌های اصلاح خاک است که می‌تواند 50 تا 70 درصد مصرف آب آبیاری را کاهش داده و از آبشویی کودهای محلول در آب که بر اثر بیماری غرقابی موجب آلودگی منابع گران‌بهای آب‌های زیرزمینی می‌شوند، جلوگیری کند.
