بله
کتاب راهنمای عملی آزمون عملکردی عضلات نوشتۀ کارین ویبن و برند فالکنبرگ است. این آزمون‌ها به بیماران اجازه می‌دهد که روند پیشرفت درمانشان را ببینند و موجب کاهش اضطراب آنها نیز می‌شود.
روش‌های آزمون برگرفته از وضعیت بیمارها در هنگام معالجه است. به علاوه، آنها ابزارهایی مفید برای درمان بصری از راه بررسی آزمون در فواصل زمانی معین برای تخمین پایان درمان هستند. نتایج آزمون برای مربیان و تمرین دهنده‌های ورزشی، که در ورزشی مشغول‌اند و برای بازتوانان و شرکت کننده‌های معلول مفید است؛ همچنین سندهایی معتبر برای دسترسی به عملکرد و ارزشیابی ورزش کردن فراهم می‌نماید. بنابراین در سطح ملی و بین المللی برای زمانی که کاربران پزشکی و درمان گران جسمانی و معالجه گران حرفه‌ای دیدگاه‌هایشان به یکدیگر نزدیک می‌شود، اصولی یکسان وجود دارد.
سطح آسیب‌های نخاعی گسترده هستند و شامل فلج کامل بدن یا قسمتی از آن است. آزمون‌های این کتاب به طور مخصوص و مناسب نشان می‌دهد که در صورت بررسی جداگانۀ نقص عضوها، به خوبی عملکردشان جبران می‌گردد.
کارین ویبن (Karin Wieben) و برند فالکنبرگ (Bernd Falkenberg) ادعا دارند نزدیک به هشتاد سال از نخستین تلاش‌ها برای ارزیابی نقص‌های عضلانی و مقایسۀ نتایج رکودها، که به عهده گرفته‌اند، می‌گذرد. در آزمون پیشرفت عضلات سال‌های متمادی، دو چیز همواره در نظر بود: نخست، کلید اصلی روند آزمایش‌ها در پی عادی سازی روزمره درمان جسمانی و دیگری، تلاش‌هایی که به وسیلۀ استفاده کنندگان برای انجام دادن آزمایش‌های بیشتر عملی و کاربردی برای عضلات بود.
در دهۀ 1950 آسیب فلج‌های محیطی در بیماران معلول، نیروی زیاد بر ستون فقرات آنها وارد می‌کرد و برای سال‌هایی متمادی این روش برای درمان بیماران قطع نخاعی استفاده می‌گردید. برند فالکنبرگ سال‌هاست که یکی از اعضای تیم کارین ویبن، سرپرست بخش صفحات نخاعی مرکز بیمارستان هامبورگ، است. همچنین همکاری نزدیک تیم باعث گسترش و درک مفهوم کتاب راهنمای عملی آزمون عملکردی عضلات (Muscle Function Testing: A Visual Guide) شده است اغلب آنها روزانه با بیماران آسیب‌های نخاعی، یا افرادی که در تصادف دچار آسیب شده‌اند، کارهای گسترده و کامل بازتوانی انجام می شود.
آنها همچنین یک درجۀ اضافی به تلاش‌ها و آزمایش‌هایشان افزوده‌اند. درجات ارزیابی تشخیص بین المللی عملکرد عضلات از درجه 0 تا 5 تشکیل شده است. درجۀ اضافی 6 حالتی است که اجازه می‌دهد در مقابل حرکات استقامت داشته باشد، که ممکن است اجازه دهد ضعف باقی مانده در عضلات را تشخیص دهد.
