کتاب 100 راز شکست‌ناپذیر

کتاب 100 راز شکست‌ناپذیر اثر ابراهیم علی عزیزی، در ذهن شما جرقه‌ای از امید و ایمان به موفقیت روشن می‌کند و راه رسیدن به کامیابی، رشد و اعتلای زندگی شما را هموار می‌سازد.

شاید بارها، به این فکر کرده‌اید که چرا بعضی‌ها در یک سوی دیوار زندگی، نردبان رشد و ترقی را در کمال افتخار و در یک شرایط استثنایی و دلپذیر، در اوج خوشبختی مستقر کرده‌اند. و در آن سوی دیگر دیوار زندگی، در همان موقعیت‌ها و فرصت‌های یکسان اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی، بعضی‌ها روز و شب خود را در شرایط مشقت بار و نابسامان، با تنش‌های روحی و روانی زیاد، سپری می‌کنند؟ شاید با خود بیندیشید چه تفاوتی بین این افراد وجود دارد که اینگونه فاصله میان آن‌ها را شکل داده است.

بعضی‌ها رسیدن به خوشبختی را تنها برای افراد خوش شانس و آقازاده‌های بلند اقبال، می‌دانند و برخی دیگر، فریاد از استعدادهای خارق العاده و نبوغ غیر قابل وصف می‌زنند، در گوشه‌ای دیگر، عده‌ای در پی جغد شوم و ناجوانمردی تقدیر و روزگار هستند؛ برخی دیگر، از کائنات و فلک می‌نالند. متأسفانه، نمونۀ این قشرِ روز و شب نالان، در اجتماع بشری زیاد به چشم می‌خورد. برای این افراد، هیچوقت یک فرشته و ناجی نجات بخش ظهور نمی‌کند تا آن‌ها را از شَر همنشینی با آلام روزگار رهایی دهد. برای این افراد هیچگاه فرصت‌های عالی پیدا نمی‌شود تا زندگی خود را متحول سازند. این قبیل افراد در سطحی‌ترین شرایط و ساده‌ترین اوضاع، خود را دسته و پا بسته می‌بینند.

پس بدانید که نه رازی در کار است و نه سحر و جادوی خاص؛ نه ظلم و بی عدالتی وجود دارد و نه جغدی شومی؛ نه شانس و نه اقبال افسانه‌ای در کار است و نه تقدیر بی حساب و کتاب کائنات. انسان، در شکل دادن به تمامی شرایط زندگیش، خالق و مسئول می‌باشد.

ابراهیم علی عزیزی دربارۀ کتاب 100 راز شکست‌ناپذیر می‌گوید:

صحبت من از شهامت با معنای لغوی آن در فرهنگ لغات، تاحدی متفاوت است. در فرهنگ لغت، شهامت را به معنای "حالت ترس نداشتن از چیزی یا کسی در انجام کاری یا گفتن مطلبی" است. ولی من از شهامتی صحبت می‌کنم که، فراتر از ترس نداشتن است. شهامتی که من از آن در اینجا صحبت می‌کنم، به نوعی، با بیداری، خود‌یافتگی، آگاهی، خلاقیت، جستجوگری و شناسایی روح زندگی و ارتباط با خود مقدس درونتان مرتبط است. این جسارت که من از آن سخن می‌گویم، نیرویی بالاتر از یک بی‌باکی زود‌گذر و شجاعتی کوچه بازارانه است. منظور من از شهامت، شجاعت مکانیکی و نوعی هیجان گذرا و تجربۀ یک هیجان شورانگیز نیست. من نمی‌خواهم از پرش ارتفاع، یا شنا کردن در اقیانوس‌ها عمیق، یا گذر از آتش صحبت کنم. قصد من بالاتر از این‌ها است. شهامتی، که به انسان شدن ما کمک بکند. شهامتی که به ما آزادی و آزدگی واقعی ببخشد. شهامتی که ما را به حقیقت و روشنایی رهنمود سازد؛ نوعی آفرینندگی و شکوفایی خویشتن. صحبت از شهامتی مطرح است که تجربه نهایی آن، منجر به شکوفایی نوعی خصوصیت الهی شود. ویژگی که پرتوهای آن به همه چیز جان و حیات می‌بخشد. این شجاعت، می‌رود که به نوعی به قداست تبدیل شود. این شجاعت، سراسر تجلی نور، شکوه و زیبایی است.