کتاب گذر و نظری بر هرمنوتیک و تأویل‌گرایی

هرمنوتیک‌ از نظریات‌ مطرح‌ سده‌های‌ اخیر است‌ که‌ در حوزه‌های‌ علم‌، ادبیات‌ و هنر، خالق‌ آثار متعددی‌ بوده‌ است‌. به‌خصوص‌ گستره‌ ادبیات‌ و نقد که‌ متأثر از تکثرات‌ تأویل های‌ آن هاست‌. اما  سابقهء باورهای منتسب به آن را باید در هرمتیسم جستجو کرد که به سال ها پیش از میلاد در مصر باستان بر می گردد. آن ها سال ها نه تنها به عنوان آثاری عرفانی، بلکه علاوه بر آن، در قالب حِرَف و همین طور جنبش هایی اجتماعی، فرهنگی، علمی و به خصوص دینی تأثیرگذار نشان دادند.

از سوی دیگر، تأویلگرایی نیز به هرمتیسم و مکتب هرمنوتیک محدود نمی شود و از گذشته تاکنون آرای بسیاری را به خود اختصاص داده است. از این روی ضروری است تا در راه تبیین چارچوب نظری بحث، به هرمنوتیک و تأویل گرایی در هر حوزه و تعاملات متقابل شان پرداخته شود. با این همه، در حوزهء روش‌شناسی‌ اندک‌ نظریه‌پردازانی‌ هستند که ‌موفق‌ به‌ تحقیقاتی‌ با روش‌ هرمنوتیک‌ شده‌ و بر اساس‌ آن‌ نظریاتی‌ ارایه‌ کرده‌ باشند.

در این‌ مقاله‌ درصددیم‌ تا نگاهی‌ گذرا به تأویلگرایان و ارزیابی ای دقیق تر از مکتب هرمنوتیک داشته باشیم که با گذری بر گذشته شان، علاوه بر حوزه های مختلف علم، فلسفه، هنر، ادبیات، حِرَف و جنبش ها، به چارچوب نظری، نظریات و ‌روش‌شناسی‌ شان بپردازیم.