کتاب آیا قرن آمریکا به پایان رسیده است؟

آیا قرن آمریکایی به پایان رسیده است؟ بسیاری چنین فکر می‌کنند. در سال‌های اخیر، نظرسنجی‌ها نشان داده‌اند که در 15 کشور از 22 کشور مورد بررسی، اغلب مخاطبان گفته‌اند که چین در حال حاضر به عنوان قدرت برتر جهان جانشین آمریکا شده، یا به‌زودی به این جایگاه دست خواهد یافت. نظرسنجی مرکز پژوهشی پیو  در سال 2014 نشان داد که تنها 28 درصد از آمریکایی‌ها بر این عقیده بودند که کشورشان کماکان قدرت برتر جهان است، در حالی‌که سال 2011 این میزان 38 درصد بود. با این حال، شاید به قول مارک تواین: «در گزارش‌های مرگ من بیش از حد اغراق کرده‌اند.»
پس از استقلال آمریکا در قرن هیجدهم، سیاستمدار انگلیسی، هوراس والپول با اظهار تأسف بیان کرد که بریتانیا تا حد ساردنی تنزل یافته است. در واقع، در دومین قرن پس از انقلاب صنعتی، بریتانیا می‌رفت تا به قدرتی جهانی تبدیل شود. در اواسط دهه 1980، یک اقتصاددان دانشگاه اِم.‌آی.‌تی این سوال را مطرح کرد که با توجه به اینکه امپراتوری انگلیس به مدت دو قرن دوام داشت، آیا ما پس از حدود نیم قرن رو به افول هستیم؟ در آستانه فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، که آمریکا را در جایگاه تنها قدرت برتر جهان قرار داد، کتاب‌های پرفروش وضعیت آمریکا را با زوال حکومت فیلیپ دوم در اسپانیا مقایسه می‌کردند. و بعد از آنکه آمریکا به تنها ابرقدرتِ جهان تک‌ قطبی تبدیل شد، یک دانشمند سیاسی برجسته پیش‌بینی کرد که این وضعیت دوام چندانی نخواهد داشت.
همچنان که دیگر اقتصادها، به کمک سیاست‌های ایالات‌متحده، تا حدودی احیا شده و گام در مسیر رشد گذاشتند، تدریجا سهم غیرطبیعی ایالات‌متحده از اقتصاد جهانی به همان میزان یک چهارمی پیش از جنگ بازگشت که تا پایان قرن بیستم همین وضعیت پابرجا ماند. این «بازگشت به وضع طبیعی» طی دوره 1945 تا 1970 به معنای تنزل سهم ایالات‌متحده در اقتصاد جهانی بود و منجر به ارائه پیش‌بینی‌هایی مبنی بر افول ایالات‌متحده شد.
اگر بخواهیم این عبارت را با لحاظ کردن ایالات‌متحده به‌عنوان بزرگ ترین اقتصاد دنیا به‌کار بریم، قرن آمریکایی تقریبا با قرن بیستم مقارن شده، در نیمه‌ این قرن به اوج خود رسیده و در دهه سوم قرن بیست‌ویکم یا زمانی که تحلیلگران پیش‌بینی‌ می‌کنند که چین از آمریکا پیشی گرفته و مبدل به بزرگ ترین اقتصاد جهانی می‌شود، پایان خواهد پذیرفت. یکی از اعضای بانک جهانی با استفاده از معیار «برابری قدرت خرید»، بر این باور است که چین در مجموع تولید ناخالص داخلی (GDP) از آمریکا سبقت گرفته است.