بله
پژوهش‌های اندکی دربارۀ دوران پیری در مراکز علمی و پژوهشی ایران انجام شده است. نگارنده چون خودش به این دوران پا گذاشته و با بسیاری از پیران گفت‌وگو کرده است، کتاب بازنشستگان و بزرگسالان موفق را دربارۀ دورۀ بازنشستگی به رشته تحریر درآورده است تا پیران و بازنشستگان قدر خود را بدانند واز فرصت باقی‌ماندۀ عمر خود بیشترین و بهترین بهره را ببرند و احساس پوچی و افسردگی نکنند. جوانان نیز می‌توانند با مطالعۀ این کتاب، از گنجینه‌های پر راز و رمز و سرمایه‌های تجربی بزرگسالان بیشتر و بهتر بهره ببرند
انسان‌ها معمولاً مراحل تولد، نوزادی، کودکی، نوجوانی، جوانی، میانسالی و پیری را می‌گذرانند و به زمان مرگ نزدیک می‌شوند. دوران کودکی، نوجوانی و جوانی، معمولاً دوران شادی و نشاط است و دوران پیری، معمولاً دوران سستی، بی‌نشاطی، بی‌حوصلگی و گاه سیر شدن از زندگی دنیا و آرزوی مردن است.
از نظر مردم، دوران پیری، دوران بازنشستگی است. این دوران بسیار حساس و ارزشمند است. لحظه‌های کهنسالی به قدری باارزش است که امام علی7 فرمود نمی‌توان روی آن قیمت گذاشت: «بَقیَّۀُ عُمرِ المَرءِ لا قِیمَۀَ لَها؛ باقی‌ماندۀ عمر آدمی (هرچه باشد) از بس با ارزش است قیمت ندارد.» در این دوران، باید گذشته را جبران و بازسازی کرد.
