بله
استاد احمد آرام بیش و پیش از آن که مولف، مترجم، مروج علم و واژه‌گزین باشد، یک معلم بود. کتاب «هدیه سال نو» را که معرف عشق و علاقه استاد به کار آموزش و انجام آزمایش و فعال کردن دانش‌آموزان خود، در مدرسه علمیه بود در دومین سال معلمی خود نوشت و چاپ کرد و با عنوان هدیه نوروزی به محصلین خود مرحمت کرد.
استاد احمد آرام در فروردین سال 1281 در تهران زاده شد. تحصیلات ابتدایی را در دبستان دانش و در مدرسه تربیت و دیگر مدارس تهران گذراند و وارد دارالفنون شد. از آنجا دیپلم گرفت. پس از تحصیلات متوسطه به رشته حقوق روی آورد و در نیمه راه رها کرد و به طب تمایل یافت. اما ادامه تحصیل در این رشته را نیز نخواست و مدتی علاقه‌مند به آموختن منطق و فقه شد که آن را نیز تا پیش از گرفتن مدرک رسمی رها کرد و به کار معلمی پرداخت. ایشان درباره معلمی خود اینچنین گفته است:
«بلی من معلم مدرسه بودم، برای این که اصلا کار نبود. ما که از دارالفنون بیرون آمدیم 9 نفر دیپلمه شدیم. از این 9 نفر به من که یکی از آنها بودم در هفته 2 ساعت کار معلمی در یک مدرسه ابتدایی دادند که بروم همدان درس بدهم و ماهی 24 ریال هم حقوقم بود»
استاد آرام در اصفهان و شیراز و تهران درس داد. درس عشق و علاقه به علم و آگاهی و انسان بودن. او به این باور رسیده بود که علوم تجربی را باید از راه آزمایش و تجربه فراگرفت. از این رو در شروع کار تدریس خود کتابی «شامل تجربیات فیزیکی و شیمیایی» را تهیه کرد و عیدی داد تا دانش آموزان با وسایلی که در منزل می‌یابند به کار آزمایش پردازند و انجام آزمایش برای آموزش علوم تجربی رواج یابد.
1. گستردگی دانش و تسلط بر زبان‌های مختلف: احمد آرام به زبان‌های متعددی همچون عربی، فرانسوی و انگلیسی تسلط داشت. این موضوع به او امکان می‌داد تا آثار بسیاری از فیلسوفان و دانشمندان بزرگ غربی و شرقی را مستقیماً از زبان اصلی به فارسی ترجمه کند. و و
2. پژوهش علاقه‌مندی به علوم طبیعی: علاوه بر فلسفه ادبیات، او به علوم طبیعی و فیزیک نیز علاقه داشت. احمد آرام بخش بزرگی از تلاش‌های خود را به ترجمه کتاب‌های علمی به ویژه در حوزه فیزیک و شیمی اختصاص داد. او معتقد بود که آگاهی از علوم طبیعی برای توسعه فرهنگی و علمی جامعه ضروری است.
3. ساده‌سازی مفاهیم پیچیده**: آرام نه تنها ترجمه‌هایی عالی ارائه می‌کرد، بلکه توانایی فوق‌العاده‌ای در ساده‌سازی مفاهیم پیچیده فلسفی و علمی برای مخاطبان فارسی‌زبان داشت. این ویژگی باعث شد که آثار او حتی برای کسانی که دانش تخصصی نداشتند، قابل فهم باشد.
4. تأثیرات شخصیتی: او به تواضع و فروتنی شناخته میشد. بر خلاف بسیاری از نویسندگان و مترجمان، آرام به ندرت در مجامع عمومی ظاهر میشد یا ادعایی در مورد خود داشت. بیشتر وقت خود را به کار پژوهش و ترجمه می‌پرداخت و از تبلیغات شخصی فاصله می‌گرفت.
5. دقت و وسواس در ترجمه: یکی از ویژگی‌های بارز احمد آرام، دقت و وسواس او در انتخاب واژگان و ترجمه معانی دقیق متون بود. او بارها روی ترجمه‌های خود کار می‌کرد تا از دقت و درستی آنها مطمئن شود. این توجه به جزئیات باعث شد که ترجمه‌های او از استاندارد بالایی برخوردار باشند.
6. فعالیت‌های غیررسمی و آموزشی: آرام در تربیت و آموزش نسل جوان پژوهشگران و مترجمان نیز نقش داشت. بسیاری از مترجمان برجسته بعدی از سبک و دقت او الهام گرفتند