کتاب مجموعه طنز آمبولانس شتری - دار و دسته دار علی (جلد 1)

اهووی ملت! رد شدن هر نوع خواننده از داستان‎های دار و دستۀ من قدغنه! شرایط واسۀ هر دو دسته، خوانندۀ کم‎حوصله و پُرحوصله، حسابی جفت و جوره. کم‎حوصله‎ها از هر جای کتاب عشقشون کشید داستانی انتخاب کنن و بخونن. البته، پُرحوصله ‎ها با خوندن کُل مجموعه اجازۀ ورود به ماجراهای تودرتو رو پیدا می‎کنن قربون. رفیق جبهه و جنگ شما، دارعلی!

از متن کتاب:

همراه رضا، آرمان و چهار پنج نفر از بر و بچّه‌های دستۀ یکم، پشت تویوتای خرگوشی حاج‌صلواتی نشسته‌ایم و می‌رویم به سمت جبهۀ طلائیه. شاپور و بقیه هم از پشت بار تویوتا دوانگشتی کف می‌زنند و سر به سرم می‌گذارند:

«می‌آد از اون بالا یه دسته حوری

همه چادر سفیدِ گوگوری مگوری»

گرما و خستگی باعث می‌شود تا حاج‌صلواتی واسۀ استراحت و رفع تشنگی جلوی کافۀ صلواتیِ جفیر ترمز بزند.

بَبَم صلوات. لبی تر می‌کنیم و می‌زنیم به راه.

از پشت تویوتا خالی می‌شویم پایین و شلاقی می‌دویم به سمت کافۀ صلواتی که با نی و شاخه‌های نخل سایبان زده‌اند. داخل سالنِ استراحت، مردانِ لباس‌خاکیِ ریش‌نقره‌ای، با شربت، خرما و چای پذیرایی می‌کنند. روی صندوق خالی مهمّات می‌نشینم تا لب تر کنم. مراد انگار که وِنج وِنجَک دارد، چرخی می‌زند توی ایستگاه و بالاخره با کمپوت گیلاسی برمی‌گردد. می‌نشیند و با سربازکن آویزان به پلاک و زنجیر گردنش کلّۀ کمپوت را می‌برد و انگشت می‌زند و دانه دانه گیلاس‌ها را هورت هورت می‌لنباند و می‌ریزد توی خندق بلا. ته کمپوت را که بالا می‌آورد، انگشتانش را لیس می‌زند. پنج شش فروند مگس سمج، به هوای شکار شیرینی کمپوت، دور دهنش به پرواز درمی‌آیند. مراد حبّه قندی برمی‌دارد و روی زبان می‌گذارد و درازش می‌کند بیرون. به سرعتی باورنکردنی، مگس‌ها روی قند می‌نشینند. مراد هم باورنکردنی زبان را غلاف و دهن را می‌بندد و مگس‌ها را قورت می‌دهد.

خدایا، از اینکه من رو آفریدی، مرسی!

دل و جگرم می‌خواهد بالا بیاید.

واقعاً مرسی هم داره قربون!