نقد، بررسی و نظرات کتاب نمایشنامه نگاتیو - علی کوچکی

نمایشنامه‌ی شدیدا ضعیفی بود، دیالوگ‌های پرداخت نشده، صحنه پردازی کم، موضوعی که خب دغدغه‌ی غالب نیست دیگه... این نمایشنامه با همین تم میتونست بسیار پرداخت بشه و یه کار تروتمیز ازش دربیاد اما انتخاب موضوع و دیالوگ‌ها اصلا هوشمندانه نبود

نمایشنامه از عمق معنایی یالایی بهره مند بود، واقعا هستن زنهایی که احساس ضعف میکنن و کم میارن و حاضرن خودشونو از بین ببرن، شخصیت مرد همون عقل و منطق زن است که با دیالوگ‌های تفکر برانگیز چالشی در ذهن و فکر او ایجاد میکند،.
به شخصه لذت بردم

عجیب اینه که این نمایشنامه ضعیف به روی صحنه میره، حتما یه گروه آماتور کار کردن، یه نمایشنامه با موضوع کاملا کلیشه و کلمات مصرفی، که هیچ عناصر دراماتیک در خودش وجود نداره، نشناختن فضای نمایش منجرب یک نمایشنامه ضعیف میشه

متفاوت بود. ولی عالی نبود. نویسنده هنوز کلی جا داشت ک بتونه این نمایشنامه رو پر ملات کنه و بهش شاخ و برگ بده. و اینکه احساس می‌کنم نویسنده با درگیری ذهنی اینو نوشته چون بعضی‌ جاها نامفهوم و درهم برهمه و حس خاصی معلوم نیس🍃

نمایشنامه ضعیفی بود اما ارزش یه بار خوندن رو دارهه یه مقدار کلیشه ایی بود نمیدونم چرا فقط زن‌ها رو تو چنین چیز‌هایی خلاصه میکنن

الان این تک پرسوناژ بود؟
تعریفتون از پرسوناژ چیه که به این کار میگید تک پرسوناژ؟

میشد با کمی فانتزی کردن از یکنواختی درش آورد
به هر حال خب بود

یک کار خوب که می‌توانست بهتر هم باشد.

بد‌ترین نمایشنامه‌ای که تو زندگیم خوندم

هیییی زیادم جالب نبود

فوق العاده بود

به هر حال خسته نباشید

خیلی به وجدم نیاورد

بسیارخوب بود.