فوق العاده. امثال ناخدا هوشنگ صمدی وطن پرستی را به معنای واقعی کلمه ثابت کردند. هرگز هم قدر و منزلت شان ب درستی ب مردم نشان داده نشد. تو گویی فرماندهی که اون آموزشهای عالی را در قبل از انقلاب در بهترین ارتشهای جهان دیده و پرچم یگان تکاوران نیروی دریایی را مستقیما از دست پادشاه فقید دریافت کرده و تا پای جان از کشور دفاع کرده، خودی نیست. ظلم و اجحافی که در حق ارتشیان وطن پرست این کشور از فردای ۲۲ بهمن ۵۷ روا شده، بعدها منتشر خواهد شد و یقین دارم موجبات حیرت و خشم اکثریت مردم ایران را موجب خواهد شد. نمونهاش سخنرانی حسن فریدون که به خودش روحانی میگوید در مجلس در سالهای ابتدایی انقلاب و دورانی که سرب داغ سینه فراخ دسته دسته از دلاورمردان میهن را نشانه میرفت و خواستار اعدام آنها نه در زندانها و پنهانی، ک در میادین شهر و در ملا عام میشد. این دلاوران با وجود تمام این ناملایمات و انگ طاغوتی در پیشانی خود، با دلی دردمند و زخمی نمک خورده، همزمان هم باید بر روی دشمت خارجی تمرکز میکردند. درود بر غیرت و شرفشان
سلام آقای سید حسینی عزیز شاید باور نکنید بنده ارزوهای زیادی داشتم که همه در روز مره گی زندگی گم شدند ولی خدا خواست و بالاخره شما یکی از آرزوهای من را عملی کردید و من مزه ان را چشیدم. خیلیها خون دادند تا خرمشهر در روزهای اول جنگ سقوط نکنه، و همچنین برای ازادی این شهر عزیز ولی هیچ کس نگفت کی به بچههای خرمشهر جنگیدن را در موقع جنگیدن آموزش داد، در هیچ مراسم رو باز یا به عبارتی در یادوارها، مراسمها حرفی از این شیر مرد ایرانی نگفتند تا دو یا سه سال پیش آن هم در قطعات کوچک در بین سرداران سپاه در تلویزیون نمایش دادند. دست شما درد نکند قلمت شیوا و عمرت پر باشد که نگذاشتید نام هوشنگ صمدی، اریوبرزن ایران در سال 69در میان بعضی اسمهای کم رنگ گم شود. زنده باد ایران زمین وزنده باشید شما نویسنده شجاع کتاب. متشکرم رحمان حاتمی از شهرستان ملایر متولد شهر خرمشهر
درود خداوند بر روان پاک مدافعان ایران بزرگ در همه زمانها. ناخدا صمدی نمونه سرداران دانا و رشید تاریخ ایران است از آریوبرزن و سورنا و شاهین و شهربراز تا ابومسلم و بابک و امامقلیخان و عباس میرزا و... ناخدا با سادگی هرچه تمام شرح وقایع شاهجنگ ایرانیان را در خرمشهر مینویسد که از سطر سطر آن میتوان حقیقت تاریخ را و راستگویی را دریافت. مثلا به گردان ۱۴۴ اشاره میکند. من کتابی هم درباره این گردان نوشته فرمانده آن خواندم. هرچه دیدهاندنوشتهاند. و دریغ که در رسانهها چنان میگویند که گویی ارتشی نبوده و... خون شهدا را ضایع نکنید. همه آنهایی که برای این سرزمین جان دادند فرزندان این خاک بودند. تبعیض بین شهدا؟
بسیار بسیار زیبا و بسیار غم انگیز و ناراحت کننده بود. این یادگاری جناب آقای هوشنگ صمدی تکاور پرقدرت و دانا و خوش فکر این مملکت بود و هست و من افتخار میکنم ب قدرت جسمی و فکری ک ایشان داشتند. افتخار میکنم ب یاران وفادار نترس ایشان ک برای نگهداری خرمشهر، جانشان را فدا کردند. بعضی از خاطرات ایشان چنان غرور مرا بجوش میآورد و خاطراتی ک اشک مرا ریزان میکرد. یاد استاد هوشنگ صمدی و یارانش را فراموش نمیکنم. استاد بزرگوارم، هرکجا ک باشید، موفق و پیروز باشید. یاعلی
این کتاب به تاثیرگذاری تکاوران نیروی دریایی در اوایل جنگ اشاره دارد و نقشی که در مقاومت از خرمشهر و آزادی آن این عزیزان ایفا نموده اند. ما و نسل های بعد از ما باید قدردان ابن عزیزان فداکار باشند و آن ها را همواره مورد لطف و احترام خود قرار دهند که این فداکاری ها را جز در این سرزمین نمونه آنش در هیچ جای این کره ی خاکی نمی توان یافت. درود بر شرف تمام رزمندگان جانبازان شهدا و آزادگان ایران اسلامی
بسیار عالی، گوشهی دیگری از دلاوریهای ارتش غیور.
ناخدا یه جا درد دل کرد که خیلی دردناک بود. زحمت اصلی رو تکاورها میکشیدند ولی حتی اسمی از شهدای این گردان تو صدا و سیمای همون زمان برده نمیشد.
حالا هم همینه، دربارهی مقاومت خرمشهر کمتر ایرانیای هست که اسمی از این گردان و ناخدا شنیده باشه.
از همه قسمتها لذت بردم و تحت تاثیر آموزشها و حس وطن پرستی افراد قرار گرفتم. در همه جای کتاب میشه دید که اولویت تصمیمها فقط با حفظ کشور و مردمه واقعا از روش آموزشهای قبل از انقلاب لذت بردم. امیدوارم ناخدا هوشنگ صمدی هر جا هستن طول عمر داشته باشن و امیدوارم بتونم یه روز ایشون رو از نزدیک ببینم
حیف که ارزش خون ریخته شده این عزیزان فقط برای این خاک به سادگی هر چه تمامتر به دست فراموشی سپرده شده وپشت خون این پاکان چه کثافت بازیهایی در آورده میشه
کتاب خاطرات فرمانده دلاور ناخدا هوشنگ صمدی قطعا پر از وقایع و لحظات تکان دهنده است. جالب و خواندنی بود. اما حق مطلب رو مورد ایشون ادا نکرد. این کتاب میتوانست خیلی جذابتر و با جزئیات ببشتری منتشر شود طوری که خواننده رو میخکوب کنه. نویسنده فقط وقایع رو ذکر کرده و خودش هنری به خرج نداده.
کتاب خاطرات مرد بزرگی از تاریخ معاصر ارتش ایران ناخدا هوشنگ صمدی فرمانده تکاوران دریایی که دورههای تکاوری رو در انگلستان دیده و بعد از اون مواجه میشه با جنگ ایران و عراق که پر از نکتههای طلاییه اما گزارشگر کار مهمی نکرده و نتوانسته به کتاب سامان بده و خاطرات این مرد بزرگ رو خراب کرده.
من این کتاب را در عرض چند روز خواندم نویسنده قلم خیلی خوبی دارد. واقعا عالی بود جا دارد خاطرات این چنین رزمندگانی تا هستند چاپ شود و تا جای ممکن قصور فراموشی شأن را با فیلم، کتاب و رسانهها یاد کرد
درود همه دلاوران ومردمان ایران زمین تقدیم شما تکاوران و همه کسانی که با خونشان از سرزمین اریاییمان مخصوصا خوزستان قهرمان دفاع کردن نام نیک شماها تاابد در تاریخ میماند سپاس از همه کسانی که بی چشمداشتی از سرزمینمان چه در خط مقدم وچه در پشت جبهه دفاع کردند ولعنت به خاینین
بسیار عالی من کمتر نظر میدم ولی این کتاب چنان تاثیری بر من گذاشت که نظر ندادن رو خیانت به این همه جانفشانی دیدم. امیدوارم همه ما بتوانیم چنین فرزندان دلاوری رو پرورش بدهیم و سعی کنیم این فرهنگ ایثار و شجاعت رو اول در خود تقویت و بعد به نسل بعد بسپاریم.
سلام. من یک نظامی متعصبم. از صفحه اول تا آخر گریه کردم. درود به شرف نظامیانی که با عزت دارن با حداقل امکانات در نقاط صفر مرزی از ناموس و وطن دفاع میکنن.
درود. سرباز رشید و قهرمان جنگ هرچند به جایگاه درخور نرسیدند، در این نگاشته ثابت کردند که هوش و توانایی واژگانی بالایی نیز دارند. یاد شهیدان، ویژه تکاوران دریایی، نیک و ماندگار. بازماندگان، در پناه کردگاردانا، شکیبا و بردبار
درود به شرفش. البته نمیدونم چرا اینقدر خلاصه بود و کم. انگار ناخدا تا پایان جنگ دیگه تو جنگ نبوده که بقیه جنگ رو نگفته و البته همینم که الان خوندم خیلییی کلی گویی بود مثلا عملیات بازپس گیری خرمشهر رو توی یک صفحه جمعش کرده. خیلی خلاصه بود.
بسیار عالی بود. من در مورد تاثیرات بسیار زیاد تکاوران در سازماندهی و آموزش مدافعان خرمشهر شنیده بودم اما جزئیاتش رو نمیدونستم و خیلی دوست داشتم که در این مورد بدونم که این کتاب خواسته من رو کاملا تامین کرد. واقعا ممنونم و دست مریزاد.
بسیار عالی. واقعا از جون مایه گذاشتن. انشالله شهدا قرین رحمت حق باشند. خداوند عمر با عزت به ناخدا صمدی عنایت کنه و همیشه سلامت باشند. تو این دوره شاید مثل این عزیزان دیگه وجود نداشته باشه
بسیار عالی بود. کمتر کتابی در حوزه مقاومتهای ارتش جمهوری اسلامی به رشته تحریر درآمده است. فقطای کاش برخی خاطرات با تفضیل بیشتری بیان میشد. چون بسیار تاثیرگزار و آموزنده هستند.
درود به شرف تمام غیور مردان ارتش که با تمام جانفشانیها ورشادتهاشون هنوز گمنام وناشناختهاند وبعد ۳۰ سال از جنگ آقایان تنها به چاپ چند کتاب بسنده کرده اند بسیارکتاب ارزشمند وتاثیر گذاری است
خوب بود، من از انقلاب به بعدش رو خوندم، چون زندگی قبلیش زیاد برام جذابیتی نداشت، بعضی جاها احساس میکنم خواننده گم میشه، یعنی در حد کم پیوستگی داستانیش رو از دست میداد، ولی در مجموع خوب بود فقط زود تموم شد
جا داره از شهید محمدعلی صفااز بجنورد یادی بکنیم در این دسته کماندویی ظرف 10ساعت بیش از 160تانک عراقی رامنهدم کرد 13 ناوچه عراقی به قعر ابهای نیلگون همیشه فارس فرستاد روحش شاد
تاحالاکتاب خاطرات ورمان دفاع مقدس رااززبان یک ارتشی که آن هم تکاورنیروی دریایی بودنخوانده بودم. ازاین روبرام خیلی جالب بود. ازشجاعت وصداقت درگفتارآقای صمدی برای نگارش کتاب خیلی خوشم اومد. عالی
صداقت، شهامت، وطن دوستی و انسانیت تعدادی از واژههای است که میتوان برای افراد شریفی چون ناخدا صمدی به کار برد. مگر خدا جزای خیر دهد که ما را توان تقدیر این همه ایثار نیست.
درود این کتاب باید خیلی سال پیش منتشر میشد و امیدوارم نسخه الکترونیکی این گونه کتابها با تخفیف ویژه عرضه شوند تا افراد امکان مطالعه تعداد بیشتری از اینگونه کتابها داشته باشند
خیلی جالب بود واقعاً انسان رو به اون دوران میبره خدا لعنت کنه نفوذیها و خائنینی که باعث اسارت این شهر و آنهمه شهید شدند. خداوند ناخدا صمدی رو هم حفظ کند این ارتشی بسیجی را
این کتاب خاطرات تکاوران نیروی دریایی در جنگ خرمشهر را بیان میکند و روایتی از دفاع 34 روزه مردم خرمشهر است. لازم به ذکر است که خرمشهر در سوم خرداد ماه ۱۳۶۱ آزاد شد.